{"id":2071,"date":"2011-03-09T21:54:20","date_gmt":"2011-03-10T02:54:20","guid":{"rendered":""},"modified":"2026-01-18T07:01:55","modified_gmt":"2026-01-18T04:01:55","slug":"the-cerulean-warbler","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/intussen.blog\/?p=2071","title":{"rendered":"The Cerulean Warbler"},"content":{"rendered":"

Het is nu al een tijdje terug dat ik de laatste bladzijde van \u201cA Suitable Boy<\/em>\u201d heb omgeslagen. Het vergt enig doorzettingsvermogen maar na een tijdje is het verhaal van de vier kroostrijke Indische gezinnen – ten tijde van de scheiding tussen Indi\u00eb en Pakistan – zo meeslepend dat stoppen geen optie meer is. Ik heb er ook een nieuw woord aan over gehouden, met name \u201czamindar<\/a>\u201d waarvan ik het gebruik zal reserveren voor grootgrondbezitters met uitgebreide bevoegdheden, tenminste als ik die ooit tegenkom.<\/p>\n

Op basis van een van de reacties op deze blog ben ik ook begonnen aan \u201cPillars of the Earth<\/em>\u201d van Ken Follet. Het is weer zo\u2019n klepper van 1000 bladzijden, maar de eerste 100 smaken reeds naar meer.<\/p>\n

<\/p>\n

\"Jonathan<\/a> Intussen \u2013 wat een heerlijk woord \u2013 heb ik ook \u201cFreedom<\/em>\u201d van Jonathan Franzen achter de kiezen. Het is het verhaal van een blanke familie in een veranderende Amerikaanse samenleving. Vooral met de vader, Walter Berglund, heb ik hartelijk gelachen. Hij is een kwade groene jongen die eerst een piepklein vogeltje (de “Cerulean Warbler<\/em>“) wil beschermen door een coalitie te sluiten met grote ontginningsbedrijven, wat faliekant afloopt, en nadien overschakelt op de strijd tegen de bevolkingstoename. Het zijn uiteraard allemaal geoorloofde strijdpunten, maar de manier waarop Walter Berglund dit aanpakt is tragikomisch.<\/p>\n

De realiteit evenwel is minder komisch. Kijk maar even mee naar wat onze vertrouwde professor Vermeersch over de bevolkingsgroei te melden heeft.<\/p>\n

\n\t
<\/div>\n\t\"video\"\n\t