{"id":7206,"date":"2017-02-11T00:00:56","date_gmt":"2017-02-11T05:00:56","guid":{"rendered":""},"modified":"2025-08-14T12:55:03","modified_gmt":"2025-08-14T09:55:03","slug":"brouwers","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/intussen.blog\/?p=7206","title":{"rendered":"Brouwers en meer"},"content":{"rendered":"<p>We hebben er weer drie afgekauwd en doorgeslikt.<\/p>\n<p><span style=\"color: #ff6600;\"><strong>Jeroen Brouwers \u2013 Het Hout<\/strong><\/span><\/p>\n<p><a data-fancybox=\"gallery\" href=\"https:\/\/intussen.blog\/wp-content\/uploads\/2016\/12\/Jeroen-Brouwers-Het-Hout.jpg\"><img decoding=\"async\" class=\"alignleft\" style=\"display: inline; padding-right: 0px; border-width: 0px;\" title=\"Jeroen Brouwers - Het Hout\" src=\"https:\/\/intussen.blog\/wp-content\/uploads\/2022\/09\/Jeroen-Brouwers-Het-Hout_thumb.jpg\" alt=\"Jeroen Brouwers - Het Hout\" width=\"40%\" align=\"left\" border=\"0\"><\/a><\/p>\n<p>\u201cBuitengewoon\u201d, \u201cgrote klasse\u201d, \u201cop elke bladzijde een pareltje\u201d. Zo staat het er! De pers is weer eens lovend over de nieuwste roman van Jeroen Brouwers. Ik deel dit niet volledig, want ik had soms moeite met de bijzondere schrijfstijl die Brouwers in deze roman hanteerde. Er staan veel korte zinnen in, zinnen zonder werkwoord, onaffe zinnen en onuitgewerkte gedachten.<\/p>\n<p>Die schrijfstijl past misschien goed bij de weifelende houding van de protagonist in \u201cHet Hout\u201d: broeder Bonaventura.&nbsp; Hij is een man van weinig karakter die begint als lekenleraar op een jongenspensionaat dat door kloosterlingen&nbsp; geleid wordt en die zich nogal makkelijk als broeder laat inlijven. Hij is getuige van seksueel misbruik maar hij zwijgt zoals iedereen. Toch zal contact met de buitenwereld hem zijn roeping in vraag doen stellen. Wat mij betreft, een halve aanrader.<\/p>\n<p><!--more--><\/p>\n<p><span style=\"color: #ff6600;\"><strong>Anthony Doerr \u2013 Als je het licht niet kunt zien<\/strong><\/span><\/p>\n<p><a data-fancybox=\"gallery\" href=\"https:\/\/intussen.blog\/wp-content\/uploads\/2017\/01\/Antony-Doerr-Als-je-het-licht-niet-kunt-zien.jpg\"><img decoding=\"async\" class=\"alignleft\" style=\"display: inline; padding-right: 0px; border-width: 0px;\" title=\"Antony Doerr - Als je het licht niet kunt zien\" src=\"https:\/\/intussen.blog\/wp-content\/uploads\/2022\/09\/Antony-Doerr-Als-je-het-licht-niet-kunt-zien_thumb.jpg\" alt=\"Antony Doerr - Als je het licht niet kunt zien\" width=\"40%\" align=\"left\" border=\"0\"><\/a><\/p>\n<p>\u201cAls je het licht niet kunt zien\u201d is het ideale boek voor op het nachtkastje. Het is een dikke pil, dat wel, maar de hoofdstukken zijn bijzonder kort, zodat je er minstens een kan afwerken voor het slapen gaan. Dat valt dus reuze mee.<\/p>\n<p>Het vertelt het verhaal van twee kinderen tijdens Wereldoorlog II. Marie-Laure is een blind meisje uit Parijs, dat samen met haar vader Parijs ontvlucht en terecht komt in het Bretonse Saint-Malo.<\/p>\n<p>Werner Pfenning daarentegen is een wees die opgroeit in een Duits mijnstadje. Hij belandt bij de Hitlerjugend. Uiteindelijk wordt hij naar de frontlinies gestuurd. Via Rusland komt hij tenslotte in Saint-Malo terecht, waar zijn verhaal en dat van Marie-Laure samenkomen.<\/p>\n<p>Aangenaam boek. Onderhoudend genoeg om er elke avond wat in verder te lezen.<\/p>\n<p><span style=\"color: #ff6600;\"><strong>Haruki Murakami \u2013 De olifant verdwijnt<\/strong><\/span><\/p>\n<p><a data-fancybox=\"gallery\" href=\"https:\/\/intussen.blog\/wp-content\/uploads\/2017\/02\/Haruki-Murakami-De-olifant-verdwijnt.jpg\"><img decoding=\"async\" class=\"alignleft\" style=\"display: inline; padding-right: 0px; border: 0px;\" title=\"Haruki Murakami - De olifant verdwijnt\" src=\"https:\/\/intussen.blog\/wp-content\/uploads\/2022\/09\/Haruki-Murakami-De-olifant-verdwijnt_thumb.jpg\" alt=\"Haruki Murakami - De olifant verdwijnt\" width=\"40%\" align=\"left\" border=\"0\"><\/a><\/p>\n<p>\u201cDe olifant verdwijnt\u201d is een bundel verhalen die zich grotendeels afspelen in de buitenwijken van Tokyo. Murakani overschrijdt in deze verhalen telkens weer de grens tussen droom en realiteit. Met minimale middelen weet hij de alledaagse werkelijkheid iets te kantelen, waardoor een surre\u00eble, magische sfeer ontstaat.<\/p>\n<p>Dit is mijn eerste boek van Murakami, hoewel reeds velen me hem vroeger aangeraden hebben. \u201cYou love him or you hate him,\u201d lijken sommige blikken me te zeggen. Voor mij is het in elk geval nog geen uitgemaakte zaak. Ik hou van zijn sobere schrijfstijl, maar weet nog niet goed wat te denken van zijn magisch-realisme. Misschien moet ik nog eens een ander boek van hem proberen? Wie raadt me een titel aan van dezelfde auteur?<\/p>\n<p>Peter<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>We hebben er weer drie afgekauwd en doorgeslikt. Jeroen Brouwers \u2013 Het Hout \u201cBuitengewoon\u201d, \u201cgrote klasse\u201d, \u201cop elke bladzijde een pareltje\u201d. Zo staat het er! De pers is weer eens lovend over de nieuwste roman van Jeroen Brouwers. Ik deel dit niet volledig, want ik had soms moeite met de bijzondere schrijfstijl die Brouwers in &hellip; <a href=\"https:\/\/intussen.blog\/?p=7206\" class=\"more-link\">Continue reading<span class=\"screen-reader-text\"> &#8220;Brouwers en meer&#8221;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":4,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_uf_show_specific_survey":0,"_uf_disable_surveys":false,"ngg_post_thumbnail":0,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":""},"categories":[9],"tags":[],"class_list":["post-7206","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-literatuur"],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_shortlink":"https:\/\/wp.me\/s9SLK-brouwers","jetpack_sharing_enabled":true,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/intussen.blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7206","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/intussen.blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/intussen.blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/intussen.blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/4"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/intussen.blog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=7206"}],"version-history":[{"count":6,"href":"https:\/\/intussen.blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7206\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":26983,"href":"https:\/\/intussen.blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7206\/revisions\/26983"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/intussen.blog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=7206"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/intussen.blog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=7206"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/intussen.blog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=7206"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}