{"id":8193,"date":"2018-03-10T00:00:05","date_gmt":"2018-03-10T05:00:05","guid":{"rendered":""},"modified":"2025-08-14T03:55:42","modified_gmt":"2025-08-14T00:55:42","slug":"de-beste-boekenstart","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/intussen.blog\/?p=8193","title":{"rendered":"De beste boekenstart"},"content":{"rendered":"<p>Hieronder drie tips voor een goede boekenstart in 2018. \u201cY<em>ou won\u2019t regret this<\/em>\u201d.<\/p>\n<p><a data-fancybox=\"gallery\" href=\"https:\/\/intussen.blog\/wp-content\/uploads\/2018\/01\/Jeroen-Olyslaegers-Will.jpg\"><img decoding=\"async\" class=\"alignleft\" style=\"display: inline; padding-right: 0px; border-width: 0px;\" title=\"Jeroen Olyslaegers - Will\" src=\"https:\/\/intussen.blog\/wp-content\/uploads\/2022\/09\/Jeroen-Olyslaegers-Will_thumb.jpg\" alt=\"Jeroen Olyslaegers - Will\" width=\"40%\" align=\"left\" border=\"0\"><\/a><\/p>\n<p><span style=\"color: #ff6600;\"><strong>Jeroen Olyslaegers \u2013 Wil<\/strong><\/span><\/p>\n<p>Het heeft even geduurd voor ik de draad te pakken had, maar toen ik hem had was er geen stoppen meer aan.<\/p>\n<p>\u201cWil\u201d is een fantastisch boek en handelt over de collaboratie tijdens de tweede wereldoorlog. Wilfried Wil is een hulpagent, met po\u00ebtische ambities, die gevangen zit tussen twee werelden: enerzijds moet hij onverkwikkelijke opdrachten uitvoeren voor de Duitsers, en wordt hij daarin aangemoedigd door zijn artistieke mentor en anderzijds helpt hij de broer van zijn verloofde, die eerder onbesuisd zijn nek uitsteekt voor de joden in Antwerpen.<\/p>\n<p>Ergens las ik dat Jeroen Olyslaegers nu eindelijk zijn grote roman te pakken heeft, net zoals Hugo Claus die te pakken had met \u201cHet Verdriet van Belgi\u00eb\u201d. Welnu dat laatste boek was voor mij kommer en kwel, en vooral oersaai, maar \u201cWil\u201d van Jeroen Olyslaegers is dat niet. Het is een absolute aanrader voor een frisse kijk op het heikel thema van de collaboratie.<\/p>\n<p><!--more--><\/p>\n<p><a data-fancybox=\"gallery\" href=\"https:\/\/intussen.blog\/wp-content\/uploads\/2018\/01\/Hanya-Yanagihara-A-Liitle-Life.jpg\"><img decoding=\"async\" class=\"alignleft\" style=\"display: inline; padding-right: 0px; border-width: 0px;\" title=\"Hanya Yanagihara - A Liitle Life\" src=\"https:\/\/intussen.blog\/wp-content\/uploads\/2022\/09\/Hanya-Yanagihara-A-Liitle-Life_thumb.jpg\" alt=\"Hanya Yanagihara - A Liitle Life\" width=\"40%\" align=\"left\" border=\"0\"><\/a><\/p>\n<p><span style=\"color: #ff6600;\"><strong>Hanya Yanagihara \u2013 A Little Life<\/strong><\/span><\/p>\n<p>&#8220;<em>A coming of age story!<\/em>&#8221; Deze roman volgt vier vrienden in New York na hun afstuderen. De centrale figuur is Jude, een advocaat en wiskundige met een duister verleden. Hij heeft drie goede vrienden: Malcolm is een architect die uit een biraciaal gezin komt, JB is een schilder van Ha\u00eftiaanse afkomst en Willem is een acteur met een Deens\/IJslandse achtergrond. De vier vrienden blijven na hun studies een band onderhouden, maar het is vooral Willem die het dichtst bij Jude staat. Niettegenstaande dat blijft Jude voor Willem en de anderen een mysterie. Hij deelt niets over zijn jeugd noch over het leven dat hij leidde vooraleer hij zijn vrienden ontmoette. Jude mankt en heeft bij wijlen grote pijn als gevolg van een beschadiging in de ruggenwervel. Dit is het gevolg van een auto-accident waar hij geen verdere details over geeft. Ook doet hij aan automutilatie dat hij zo goed als mogelijk voor zijn vrienden verborgen houdt.&nbsp;<\/p>\n<p>&#8220;A little life&#8221; is een klepper van een boek. Het telt meer dan 700 bladzijden in vrij klein lettertype. Het zou geschreven zijn op minder dan 18 maanden. En toch leest het als een doorwrochte roman met duidelijk veel aandacht voor de psychologie en de drijfveren van Jude alsook voor de reacties van zijn vrienden op Jude&#8217;s gedrag en houding. Een absolute aanrader voor wie graag wat dieper graaft in het gevoelsleven van de getormenteerde mens.<\/p>\n<p><a data-fancybox=\"gallery\" href=\"https:\/\/intussen.blog\/wp-content\/uploads\/2018\/03\/David-Grossman-Een-vrouw-op-de-vlucht-voor-een-bericht.jpg\"><img decoding=\"async\" class=\"alignleft\" style=\"display: inline; padding-right: 0px; border-width: 0px;\" title=\"David Grossman - Een vrouw op de vlucht voor een bericht\" src=\"https:\/\/intussen.blog\/wp-content\/uploads\/2022\/09\/David-Grossman-Een-vrouw-op-de-vlucht-voor-een-bericht_thumb.jpg\" alt=\"David Grossman - Een vrouw op de vlucht voor een bericht\" width=\"40%\" align=\"left\" border=\"0\"><\/a><\/p>\n<p><span style=\"color: #ff6600;\"><strong>David Grossman \u2013 Een vrouw op de vlucht voor een bericht<\/strong><\/span><\/p>\n<p>\u201cEen vouw op de vlucht voor een bericht\u201d is al een iets ouder boek. Het verscheen in 2008 en vertelt het verhaal van Ora: een moeder die een gezin probeert in stand te houden in een klein en verscheurd land. Isra\u00ebl verkeert in staat van alarm. Ora\u2019s zoon meldt zich vrijwillig voor een militaire actie op de Westelijke Jordaanoever. Door het huis uit te vluchten hoeft Ora het slechte bericht dat ze verwacht niet in ontvangst te nemen en kan ze misschien de boodschap tegenhouden en haar zoon redden.<\/p>\n<p>Ik heb bij momenten getwijfeld of ik het boek niet aan de kant zou leggen. Er zat iets te weinig voortgang in naar mijn smaak, maar ik&nbsp; ben toch blij dat ik heb doorgezet. Na verloop van tijd kon ik de trage wendingen wel appreci\u00ebren.<\/p>\n<p>Peter<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Hieronder drie tips voor een goede boekenstart in 2018. \u201cYou won\u2019t regret this\u201d. Jeroen Olyslaegers \u2013 Wil Het heeft even geduurd voor ik de draad te pakken had, maar toen ik hem had was er geen stoppen meer aan. \u201cWil\u201d is een fantastisch boek en handelt over de collaboratie tijdens de tweede wereldoorlog. Wilfried Wil &hellip; <a href=\"https:\/\/intussen.blog\/?p=8193\" class=\"more-link\">Continue reading<span class=\"screen-reader-text\"> &#8220;De beste boekenstart&#8221;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":4,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_uf_show_specific_survey":0,"_uf_disable_surveys":false,"ngg_post_thumbnail":0,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":""},"categories":[9],"tags":[],"class_list":["post-8193","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-literatuur"],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_shortlink":"https:\/\/wp.me\/p9SLK-289","jetpack_sharing_enabled":true,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/intussen.blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/8193","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/intussen.blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/intussen.blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/intussen.blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/4"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/intussen.blog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=8193"}],"version-history":[{"count":7,"href":"https:\/\/intussen.blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/8193\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":26962,"href":"https:\/\/intussen.blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/8193\/revisions\/26962"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/intussen.blog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=8193"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/intussen.blog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=8193"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/intussen.blog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=8193"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}