<\/p>\n Ik lees niet vaak non-fictie, maar dit is een voltreffer. Dit zou verplichte kost moeten zijn in het middelbaar onderwijs. En voor de luie studenten bestaat er ook nog een podcast waaraan de auteur heeft meegewerkt.<\/p>\n 2. Thierry Van Craenenbroeck – Braban\u00e7onne<\/strong><\/span><\/p>\n Het verhaal wordt verteld vanuit het perspectief van een boerendochter uit het Pajottenland, Aline genaamd. Zij moet een heel leven schipperen tussen: “Braban\u00e7onne” leest vlot, maar graag had ik het conflict tussen Dominik en Willem wat meer ge\u00ebxpliciteerd en uitgediept gezien, dat had het verhaal nog sterker gemaakt.<\/p>\n Deze schrijver heeft zijn pen te pakken. Het wordt nu uitkijken naar een tweede.<\/p>\n 3. Witold Szablowski \u2013 Aan tafel met dictators<\/strong><\/span><\/p>\n Zo had de kok van Saddam Hoessein het hard te verduren. Indien Saddam het eten niet lekker vond, diende de kok een geldelijke boete te betalen (en nee\u2026 de kok bekocht het niet met zijn leven). Ook liet Saddam naar het einde toe elke keuken in zijn verschillende paleizen gelijktijdig een maaltijd bereiden, zodat niemand zeker wist waar hij te lokaliseren was (van paranoia gesproken). En ook het relaas van de kokkin van Pol Pot is interessant, omdat na al die jaren haar geloof in die Cambodjaanse despoot niet aan het wankelen is gegaan.<\/p>\n Aan tafel met dictators is een leuk tussendoortje, maar uitgebreide recepten ga je er alvast niet in vinden. Het boek leest lekker en is interessant omwille van de fait divers die toch wel een andere inkijk geven in het leven van recente heersers.<\/p>\n Tell me, what have you been reading lately?<\/strong><\/p>\n Peter<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Ha, er bestaat nu een populaire podcast van Wim Oosterlinck waarin bekende Vlamingen drie boeken komen bespreken die ze graag hebben gelezen. Trouwe intussen\u2026 BLOG lezers komen op dat gebied hier al langer aan hun trekken. We serveren alvast volgende drie turven voor de nazomer. 1. Bart Van Loo – De Bourgondi\u00ebrs Je gaat het … Continue reading “Drie boeken”<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":4,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_uf_show_specific_survey":0,"_uf_disable_surveys":false,"ngg_post_thumbnail":0,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":""},"categories":[9],"tags":[],"class_list":["post-9820","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-literatuur"],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_shortlink":"https:\/\/wp.me\/p9SLK-2yo","jetpack_sharing_enabled":true,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/intussen.blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/9820","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/intussen.blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/intussen.blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/intussen.blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/4"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/intussen.blog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=9820"}],"version-history":[{"count":6,"href":"https:\/\/intussen.blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/9820\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":18400,"href":"https:\/\/intussen.blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/9820\/revisions\/18400"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/intussen.blog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=9820"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/intussen.blog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=9820"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/intussen.blog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=9820"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}![\"Bart](\"https:\/\/intussen.blog\/wp-content\/uploads\/2020\/09\/BartVanLoo-DeBourgondiers.jpg\" "\\"Bart")
<\/a>Je gaat het niet geloven, maar waar het onderwijs niet in geslaagd is: mij duurzame interesse voor geschiedenis bijbrengen, daar slaagt Bart Van Loo zonder enige moeite in met zijn boek over de Bourgondi\u00ebrs. En het blijft ook nog kleven. Zonder mijn hersenen te pijnigen, kan ik ze in de juiste volgorde opsommen: Filips De Stoute, Jan Zonder Vrees, Filips De Goede, Karel De Stoute, Maria Van Bourgondi\u00eb, Filips De Schone, en Keizer Karel; en eveneens kan ik ze in het juiste tijdsvak plaatsen: zo ongeveer van het midden van de veertiende eeuw tot het midden van de zestiende eeuw. Uiteraard kom je te weten waar het begrip “leven als een bourgondi\u00ebr” vandaan komt, maar je krijgt ook nog eens de etymologische betekenis van een hele rits woorden en uitdrukkingen mee, zoals de herkomst van “burger”, “Gent”, “banlieue”, “een lans breken”, etc. En wat zijn historische vertelling me vooral geleerd heeft, is dat de Bourgondi\u00ebrs hun rijk gestaag uitbreidden door huwelijken en door strijd, maar ook door slim en berekend overwonnen steden in het gareel en productief te houden.<\/p>\n<\/a>Eerst en vooral: het is niet elke dag dat een vriend uit je nabije kring een roman van 350 bladzijden neerpent. Wat een prestatie!<\/p>\n
\n– haar man, Dominik, soldaat tijdens WO I, nadien agent, en zeer plichtsgetrouw;
\n– en haar broer, Willem, deugniet, maar ook conservatief en altijd boer gebleven. Het is een familieverhaal tegen de achtergrond van de Vlaamse strijd, de uitdijende stad Brussel, het langzaam verdwijnen van het landelijk karakter van het Pajottenland, en de zoektocht naar de identiteit van de ware Pajot.<\/p>\n<\/a>Het idee was me direct genegen: een boek over de levens van enkele mensen rondom intussen verdwenen dictators, en in dit geval over de ervaringen van de koks, die de dagelijkse maaltijden bereidden voor hun meesters.<\/p>\n