Category: Muziek

What can I say? Please enjoy! Astrid Belliot with Miss Celie’s Blues

Peter

8 maart was vrouwendag. Tijd om een ode te brengen aan een vrouwelijke rockgroep die muziekgeschiedenis had kunnen schrijven. “Fanny” was een rockband uit de eerste helft van de jaren zeventig die gevormd werd rond June (14 april 1948) en Jean Millington (25 mei 1949). Beiden zijn geboren in Manila als de dochters van een Amerikaanse marineofficier en een Filipijnse socialite.

“Fanny” is de eerste vrouwelijke rockband die een platencontract heeft gekregen bij een bekend label. Als ik naar onderstaande video kijk en luister, kan ik alleen maar zeggen “wow”. Deze muziek is zoals de naam van de band laat vermoeden: stoer en krachtig. Het is een eenvoudige opname: kijk naar de monotone blauwe achtergrond, die je totaal vergeet omdat je weggezogen wordt in het spel van de dames.

Continue reading “Funny?”

Hé, ze is er weer, het kleine Indische meisje met de veel te grote basgitaar. Mijn partner had me al eens een videofragment getoond van haar fenomenale beheersing van de bas. Maar onderstaande video is nog interessanter, omdat het toont hoe muziek verschillen overbrugt, de muzikanten waar plezier beleven aan wat ze aan het doen zijn, en hoe dit ons als kijker en luisteraar ook genoegen brengt.

Peter

Wat moet een mens nog meer verlangen wanneer de zon schijnt, het gezelschap aangenaam blijkt, en het bier – Quintine – rijkelijk vloeit? Een streepje muziek, zal je allicht denken. Welnu dat was er ook! Kijk maar even mee!

Enig idee waar dit feestje doorging?

Peter

Gisteren nog een kleine meid, vandaag reeds een hele vrouw. Geniet van mijn petekind op sopraansaxofoon.

Peter

P.S. : wie weet welk stuk het Odeon Saxofoonkwartet opvoert? 

Dit jaar wordt een sterk concertjaar! Heb ik vorige week nog geschreven dat BLØF in Trix voor mij het beste concert van 2018 zal zijn, dan moet ik er nu al aan toevoegen dat Youn Sun Nah in de Bijloke waarschijnlijk het meest bijzondere zal zijn. Kan die dame me even wat zingen. Je moet wel even over de momenten heen waarop ze het publiek toespreekt. Haar piepstemmetje deed mensen in de zaal spontaan lachen. Maar als ze zingt, trekt ze alle registers open. “Momento magico”, hieronder, maakt duidelijk wat ik bedoel. Het zal waarschijnlijk haar “signature song” worden, maar waar ik ook enorm heb van genoten is haar vertolking van “Jockey full of Bourbon”, een nummer van Tom Waits. Prachtige dame, prachtig optreden.

Peter

BLØF in Trix: ik ben blij dat ik daar was. 🙂 Het beste concert van het jaar hebben we nu al gehad. BLØF is misschien niet zo gekend in België, maar het is wel een fenomenale live-band. En omdat ze een trouw publiek hebben, kan je er van op aan dat er deftig meegezongen wordt. Dat er veel Nederlanders in de zaal waren, is me overigens ook nog op een andere manier duidelijk geworden: ook ik had moeite om over de koppen heen te zien. “Aan de kust” en “Ze is er niet” zijn mijn absolute favorieten. Luister maar even mee.

BLØF – Aan de kust

BLØF – Ze is er niet

Continue reading “BLØF”

Wat een leuke verrassing. Ik zit in de trein voor mijn dagelijkse pendel naar Brussel. Twee jonge snaken komen de coupé binnengewandeld en vragen beleefd of ze bij mij mogen zitten. Ze zijn gepakt en gezakt, en duidelijk uitgelaten. Ze hebben een jaar lang gespaard en zijn op weg naar Bazel voor de Grand Beatbox Battle 2018. Ik hoor enkele voorzichtige beatbox geluiden. Ik toon mijn enthoesiasme en hun durf groeit gestaag. Ze worden steeds luider maar ook steeds beter. Ook de coupé weet het te appreciëren want op het einde van hun korte vertoning krijgen ze applaus.

Kijk maar even mee!

Peter

P.S. Mijn treinrit kon die dag niet meer stuk ook al zou de trein waarin we zaten het station niet meer verlaten wegens een mechanisch defect.

Weet je wat me dit jaar op televisie bijzonder geboeid en bij wijlen ontroerd heeft? Dat is het “Blind Jam”-fragment tijdens “Iedereen Beroemd” op TV één. Tijdens “Blind Jam” spelen drie artiesten – die elkaar niet zien en niets hebben voorbereid – met elkaar. Onderstaande fragmenten zullen het vlug duidelijk maken. Wat de TV-makers er niet bij vertellen, is dat het ook vaak muzikanten zijn met verschillende achtergronden. En wat blijkt? Niets belemmert hen om samen spontaan iets te creëren. De taal van muziek is universeel en misschien moeten we wel allemaal iets meer zingend en spelend door het leven gaan.

Peter

P.S. : Het is me bijna ontglipt, maar dit is het 400ste bericht op intussen… BLOG. Santé.