Ik heb mijn “out of office” aangezet. I’m taking a break. Maar voor de muziekliefhebbers laat ik mijn nieuwste creatie na. Enjoy!
Peter
Hollow Things
Category: Muziek
Atonale muziek
Zo’n twee weken terug werd ik uitgenodigd voor een interculturele uitvoering van hedendaagse muziek. Dit was een samenwerking tussen Oostenrijkse en Maleisische artiesten. Waar ik evenwel niet op voorbereid was, was dat hedendaagse muziek anderhalf uur luisteren naar atonale klanken betekende, maar dan wel vepakt als klassieke meesterstukjes met nog een dirigent er bovenop.
Muziektherapie
Ik heb er hier eentje in huis die het begrip “levenslang leren” belichaamt. Na een diploma economie studeerde mijn levensgezellin ook nog eens voor leerkracht muziek. En nog was het niet genoeg, want hier in Kuala Lumpur werd ze ook nog eens een beëdigd gids voor het Nationaal Museum van Maleisië. En nu is ze weer druk aan het studeren voor een diploma in de muziektherapie.
Muziektherapie? Ik hoor je al denken: wat is dat nu alweer? Gelukkig brengt AI raad: “muziektherapie is een methodische vorm van hulpverlening waarbij muzikale middelen binnen een therapeutische relatie worden ingezet om verandering, ontwikkeling, stabilisatie of acceptatie te bewerkstelligen. Het is een vorm van vaktherapie waarbij de focus ligt op doen en ervaren in plaats van alleen praten.”
Total In Control
Ik zou hier een bericht kunnen schrijven over allerlei gewichtige zaken. Over hoe spijtig het is dat de alfa-mannen terug opgang aan het maken zijn met hun conservatieve kijk op de rolverdeling tussen man en vrouw. Over hoe vrouwen nog ondervertegenwoordigd zijn in de politieke arena en in de directiekamers van de grote bedrijven. Maar de waarheid is dat ik liever knutsel aan een videoclip met een boodschap die hetzelfde beoogt zonder dat ik dit moet expliciteren.
Peter
PS
– Lyrics: Peter
– Music: Suno
– Clips: Google VEO
– Lipsync: DZINE
– Editing: Filmora Wondershare
– Other: Watermark remover & upscaler
Coming 2 U (must see!)
“AI is here to stay”, en dus kan je er maar beter gebruik van maken. Het geeft ongebreidelde mogelijkheden om je fantasie en creativiteit om te zetten in woord, muziek en beeld. Bekijk hieronder mijn nieuwste creatie en vertel me wat je er van vindt.
Peter
We are the people
Zou het kunnen dat ik zomaar de zomerhit 2026 te pakken heb? Eerst een tekst op de oude manier: met pen en papier. En vervolgens met behulp van “Suno” en enkele muzikale aanwijzingen er een leuk deuntje aan toegevoegd. Om dan met “Dzine”, “Flow” en “Whisk” af te reizen naar Kingston voor enkele leuke fotoshoots en video-opnamen. En dan alles in de mix van “Wondershare”. Je hebt het al begrepen: er is veel AI aan te pas gekomen.
Het resultaat staat hieronder. Laat me weten wat je ervan vindt.
Peter
Ren Gill & The Big Push
Zoals zovelen laat ik me soms verleiden tot zinloze activiteiten. Je kent het wel. Je begint met één filmpje op je telefoon en een halfuur later heb je er al twee dozijn bekeken maar niets bijgeleerd. Nutteloos vertier. Maar heel af en toe zit er eentje tussen dat je aandacht trekt, dat je verder laat onderzoeken wat of wie je juist gezien hebt. Hi-Ren van Ren Gill is zo’n clip. Gebiologeerd heb ik naar het scherm getuurd. Twee zaken werden me onmiddellijk duidelijk: dit is een begenadigd muzikant maar ook een die veel pijn heeft geleden.
Bandura
Dit land viert haar onafhankelijkheidsdag in Maleisië op een andere manier dan de meeste andere ambassades. Het is niet zo’n traditionele receptie in een van de grote hotels van de stad maar eerder een soort bonte avond die de vriendschapsbanden tussen beide landen moet benadrukken. Er is een heleboel variété voorzien van wisselende kwaliteit, maar af en toe zit er ook een pareltje tussen. Kijk maar even mee naar onderstaande clip. De dame in de video bespeelt een bandura, dat is een typisch instrument uit haar land, dat vroeger alleen door mannen werd bespeeld.
Nationale dag
We worden er intussen wel een beetje bedreven in: in het organiseren van de nationale dag. Het toasten met de minister op de gezondheid van ons beider koningen, de aparte uitvoering van de Brabançonne door mijn echtgenote, de obligate speech, dat alles doen we als een strak geoliede machine. Maar wat 21 juli dit jaar echt speciaal maakte, was het concert van Ataneres na de ceremonie. Ataneres vermengt “house music” met klassieke muziek. Is dit niet typisch Belgisch? Om zaken bij elkaar te brengen die op het eerste zicht geen logische samenhang hebben, om alzo verwondering op te wekken en ons onbewuste aan te spreken. Surrealisme hoeft zich niet te beperken tot de schilderkunst of de literatuur. Ataneres bewijst dat het ook muzikaal kan! Bravo.
All right now?
Af en toe een beetje nostalgie mag ook wel. Geboeid gekeken naar de clip van “Free”, een band waarvan je waarschijnlijk nog nooit gehoord hebt, maar waarvan je de song onmiddellijk herkent en misschien wel automatisch en gedachteloos mee-neuriet of meezingt. Wat een bijzondere tijd was dat toch, waar er nog zoveel goeds en openheid in het verschiet lag of althans die indruk gaf. Tevens genoten van de drummer die me, zeker naar het einde toe, aan “Animal” van de “Muppets” deed denken. We moeten misschien maar eens meer tijd besteden aan dingen die ons verheugen en blij maken! Niet?
Peter