Category: Reizen

Dat was dan Japan. Als ik de hoogtepunten van onze trip naar Japan moet beschrijven, dan zou het alzo gaan:

Tokyo. Eenmaal per jaar komt de Japanse maffia (yakuza) op straat. Het “Sanja Matsuri”, dat in het derde weekend van mei plaatsvindt, is een groots driedaags evenement. Tijdens dit evenement dragen leden van lokale yakuza-bendes de “mikoshi” (draagbare heiligdommen) door de straten van Asakusa. Ongetwijfeld een hoogtepunt, maar nog meer heuglijk was het wederzien met onze Japanse vrienden.

Himeji. Als ik één toeristische “must do” moet noemen, dan is het wel een trip naar Himeji voor een bezoek aan het gelijknamige kasteel. Het kasteel zoals we het vandaag aanschouwen, werd gebouwd in het begin van de 17de eeuw. Het is een magnifiek houten bouwwerk dat met zijn imposante uitstraling de hele regio overheerst.

Continue reading “Big in Japan”

Herinner je je nog Sammy Tanghe van het eiland die staat te wachten voor het enige toilet in gebruik omdat hij van een warme bril houdt. Welnu in Japan zou hij niet moeten wachten want daar zijn alle brillen voorverwarmd. In Kyoto hadden we bovendien het geluk dat de Rolls Royce onder de Japanse toiletten – van het merk Toto – in onze hotelkamer was geïnstalleerd. Het instrumentenpaneel lijkt wat overweldigend, maar heb je ondanks de vele opties vlug onder de knie. Bovendien opent het toiletdeksel automatisch zodra je het kleinste kamertje betreed, en sluit het weer van zodra je het verlaat. Ook gedaan met het gezaag in het huishouden over wie nu weer vergeten is het toilet door te spoelen. Toto neemt ook dit eigenhandig voor zijn rekening. Toto als behoeder voor het huwelijksgeluk. En oh ja, ik zou het nog bijna vergeten: je komt er helemaal proper gewassen uit, en als je wil met nog een geurtje er achteraan.

Wat denk je? Is een dergelijk toilet iets voor jou?

Quick Relief by Oejeemulle

Peter

Hadden we geen vliegtuigtickets gewonnen, dan ware we er niet geweest. Nu we er geweest zijn, hebben we er geen spijt van. Een paar punten heb ik meegenomen uit Oman:

• • Voor het eerst een verkeerslicht gezien, met een omgekeerde U, die als het op groen springt je toelaat een U-bocht te maken.
  • Dit is geen alcoholvrije vakantie geworden. Er zijn meer dan genoeg restaurants en bars met een licentie om alcohol te serveren.
  • Het werk wordt gedaan door vreemdelingen. Een beetje zoals in Maleisië waar de lokale bevolking zich ook ver weg hout van 3D-Jobs (dirty, difficult and dangerous). In Oman wordt de hele dienstensector bemand door Pakistani, Indiërs, Myanmarezen, … kortom Aziaten. Omani staan achter de kassa en innen het geld.
  • Het beste seizoen is ongetwijfeld december/januari want dan zijn de temperaturen nog best draaglijk. In de zomer is de hitte verschroeiend met temperaturen tot 50 graden Celsius.
  • De architectuur is bijzonder met vele gelijksoortige kubusvormige woningen die allen wit geschilderd zijn. Het landschap is dramatisch met grote berg en rotspartijen maar ook een uitgestrekte woestijn met duinen van zeer fijn zand.
  • Je kan er trektochten doen die je je hele leven zal onthouden. Wij deden “the lost villages loop”, een tocht die je 600 meter doet afdalen in een kloof waarna je via allerlei uitdagende paden terug de berg op mag.
  • Omani schijnen een vredelievend volk te zijn. Er is nagenoeg geen misdaad. Maar hun geschiedenis vertelt een ander verhaal, want ik heb nog nooit zoveel forten op korte tijd gezien. Het fort van Nizwa is daarbij een absolute aanrader.

Continue reading “Oman”

Australië was slechts een opstapje naar onze uiteindelijke bestemming: Nieuw-Zeeland. En wat een prachtig land is dat! We zijn van het noord naar het zuideiland getrokken met een mobilhome. De landschappen en de trektochten waren ongeëvenaard.

Maar wat me nog het meest verwonderde is dat het ook een soort pelgrimsplaats is voor de liefhebbers van de “Lord of the Rings”- en de “Hobbiton”-trilogieën. En dat gaat verder dan een verplicht bezoekje aan Hobbiton! Neem ik deel aan een uitputtende trektocht – de zogenaamde Tongariro Alpine Crossing – met een kleine groep voor mij onbekende stappers, regelmatig haalt er eentje een ring aan een ketting uit zijn zak voor een kiekje tegen een achtergrond die ook in de voornoemde films als decor zou zijn gebruikt. Waar een mens al niet belang aan hecht!

Continue reading “New Zealand”

Melbourne is een stad die zeer kosmopolitisch aanvoelt. We hebben genoten van de graffiti in de stad. Graffitti heeft iets paradoxaals. Het maakt deel uit van een tegencultuur maar is tegelijkertijd ontegensprekelijk verbonden met die cultuur, en is als het ware een onderdeel ervan.

De ware reden van onze korte trip naar Australia was om de Great Ocean Road at te rijden. Een bijzondere ervaring want de “Twelve Apostles”, “London Bridge” en “the Grotto” zijn fenomenale natuurlijke iconen die een dergelijke trip onvergetelijk maken.

Continue reading “The Great Ocean Road & the Grampians”

Vorig jaar was ik ietwat teleurgesteld op onze trip van noord naar zuid Australië omdat we nagenoeg weinig dieren hebben gezien waarvoor dit land precies zo gekend is. Veel dode kangoeroes langs de weg, ja dat wel, maar geen enkel levend exemplaar dat we vrolijk wippend op ons netvlies konden branden. Dat was dit jaar dan wel anders. Meer nog, sinds kort weet ik nu dat Australië nog een hele resem andere buideldieren huisvest. Van klein naar groot heb ik het genoegen gehad volgende beestjes te ontmoeten: de potoroo, de pademelon, de wallaby en de kangoeroe. Maar nog het meest van al heb ik genoten van de koala’s. Die beestjes hebben iets kinderlijks, buitenaards, stoïcijns over zich. “Out of this world!”

Peter

Ik waan me even in het binnenland van Suriname, maar ik ben wel degelijk niet daar. We zijn hier met zijn twee aan het varen op een “longboat” op de Temburong river in Brunei, maar het majestueuze overweldigende gevoel van te vertoeven tussen oerbos aan beide kanten van het water is hetzelfde.

Continue reading “Brunei”

We reizen hier wat rond in de regio! De landen aan het afhaken waar we nog niet zijn geweest. Deze keer is Laos aan de beurt. Luang Prabang staat al langer op het lijstje. De naam van deze oude hoofdstad heeft voor mij zo’n mysterieuze ondertoon? Hoe dat komt weet ik niet. We waren daar vroeg uit de veren om de monniken van de stad te voederen. Op weg naar Luang Prabang zijn we gestopt in Vang Vieng. En daar hebben we onze angsten overwonnen door in een paramotor over de bergen te zweven. Een unieke belevenis die we zo weer zouden overdoen. Vientiane is de hoofstad die zowat iedereen overslaat. Onterecht want het Lao Art Museum is een bezoekje waard. Zoveel kunstig houtsnijwerk bij elkaar heb je nog nooit gezien.

Continue reading “LAOS”