Funny?

8 maart was vrouwendag. Tijd om een ode te brengen aan een vrouwelijke rockgroep die muziekgeschiedenis had kunnen schrijven. “Fanny” was een rockband uit de eerste helft van de jaren zeventig die gevormd werd rond June (14 april 1948) en Jean Millington (25 mei 1949). Beiden zijn geboren in Manila als de dochters van een Amerikaanse marineofficier en een Filipijnse socialite.

“Fanny” is de eerste vrouwelijke rockband die een platencontract heeft gekregen bij een bekend label. Als ik naar onderstaande video kijk en luister, kan ik alleen maar zeggen “wow”. Deze muziek is zoals de naam van de band laat vermoeden: stoer en krachtig. Het is een eenvoudige opname: kijk naar de monotone blauwe achtergrond, die je totaal vergeet omdat je weggezogen wordt in het spel van de dames.

Continue reading “Funny?”

What music tells us…

Hé, ze is er weer, het kleine Indische meisje met de veel te grote basgitaar. Mijn partner had me al eens een videofragment getoond van haar fenomenale beheersing van de bas. Maar onderstaande video is nog interessanter, omdat het toont hoe muziek verschillen overbrugt, de muzikanten waar plezier beleven aan wat ze aan het doen zijn, en hoe dit ons als kijker en luisteraar ook genoegen brengt.

video
play-sharp-fill

Peter

And I Love Her

Wat moet een mens nog meer verlangen wanneer de zon schijnt, het gezelschap aangenaam blijkt, en het bier – Quintine – rijkelijk vloeit? Een streepje muziek, zal je allicht denken. Welnu dat was er ook! Kijk maar even mee!

Enig idee waar dit feestje doorging?

video
play-sharp-fill

Peter

David Milne

Mocht je toevallig in Londen zijn, of plan je er naar toe te gaan, probeer dan zeker de tijdelijke tentoonstelling over de Canadese schilder David Milne (1882-1953) mee te pikken. De tentoonstelling loopt nog tot 7 mei 2018 in de “Dulwich Picture Gallery”.

De tentoonstelling is chronologisch opgebouwd en volgt de artistieke ontwikkeling van de kunstenaar. In New York ontpopt David Milne zich tot een moderne schilder die elementen van Monet, Matisse en Cezanne vermengt tot een geheel eigen stijl. Op het einde van de eerste Wereldoorlog maakt hij deel uit van een Canadees regiment en wordt hij aangetrokken door de camaraderie onder de soldaten. Hij bezoekt als oorlogscorrespondent de slagvelden in België en Frankrijk. Hij omschrijft zichzelf niet als de laatste soldaat maar als de eerste toerist die de gruwel van de oorlog mag aanschouwen. Vervolgens keert hij terug naar Amerika, waar hij neigt tot afzondering. In blokhutten, verscholen in de noordoostelijke bossen van de VS en later boven Toronto in Canada, legt hij zich toe op de verdere perfectionering van zijn kunst. Hij is gefascineerd door weerspiegelingen in het water en hoe die vast te leggen op het doek. Naar het einde van zijn leven treedt hij meer en meer uit zijn isolement en zal hij erkenning krijgen voor zijn vakmanschap.

Continue reading “David Milne”

Youn Sun Nah

Dit jaar wordt een sterk concertjaar! Heb ik vorige week nog geschreven dat BLØF in Trix voor mij het beste concert van 2018 zal zijn, dan moet ik er nu al aan toevoegen dat Youn Sun Nah in de Bijloke waarschijnlijk het meest bijzondere zal zijn. Kan die dame me even wat zingen. Je moet wel even over de momenten heen waarop ze het publiek toespreekt. Haar piepstemmetje deed mensen in de zaal spontaan lachen. Maar als ze zingt, trekt ze alle registers open. “Momento magico”, hieronder, maakt duidelijk wat ik bedoel. Het zal waarschijnlijk haar “signature song” worden, maar waar ik ook enorm heb van genoten is haar vertolking van “Jockey full of Bourbon”, een nummer van Tom Waits. Prachtige dame, prachtig optreden.

video
play-sharp-fill

Peter

BLØF

BLØF in Trix: ik ben blij dat ik daar was. 🙂 Het beste concert van het jaar hebben we nu al gehad. BLØF is misschien niet zo gekend in België, maar het is wel een fenomenale live-band. En omdat ze een trouw publiek hebben, kan je er van op aan dat er deftig meegezongen wordt. Dat er veel Nederlanders in de zaal waren, is me overigens ook nog op een andere manier duidelijk geworden: ook ik had moeite om over de koppen heen te zien. “Aan de kust” en “Ze is er niet” zijn mijn absolute favorieten. Luister maar even mee.

BLØF – Aan de kust

BLØF – Ze is er niet

Continue reading “BLØF”

De beste boekenstart

Hieronder drie tips voor een goede boekenstart in 2018. “You won’t regret this”.

Jeroen Olyslaegers - Will

Jeroen Olyslaegers – Wil

Het heeft even geduurd voor ik de draad te pakken had, maar toen ik hem had was er geen stoppen meer aan.

“Wil” is een fantastisch boek en handelt over de collaboratie tijdens de tweede wereldoorlog. Wilfried Wil is een hulpagent, met poëtische ambities, die gevangen zit tussen twee werelden: enerzijds moet hij onverkwikkelijke opdrachten uitvoeren voor de Duitsers, en wordt hij daarin aangemoedigd door zijn artistieke mentor en anderzijds helpt hij de broer van zijn verloofde, die eerder onbesuisd zijn nek uitsteekt voor de joden in Antwerpen.

Ergens las ik dat Jeroen Olyslaegers nu eindelijk zijn grote roman te pakken heeft, net zoals Hugo Claus die te pakken had met “Het Verdriet van België”. Welnu dat laatste boek was voor mij kommer en kwel, en vooral oersaai, maar “Wil” van Jeroen Olyslaegers is dat niet. Het is een absolute aanrader voor een frisse kijk op het heikel thema van de collaboratie.

Continue reading “De beste boekenstart”