Er zijn zo van die woorden die geleidelijk aan verdwijnen. Ik sta hier in het huis van Frederick Douglass, in South East Washington, en meer specifiek in de slaapkamer van zijn tweede echtgenote, Helen Pitts Douglass. “Lampetkan,” schiet door mijn hoofd, maar ik ben niet helemaal zeker. Wikipedia op mijn smartphone brengt onmiddellijk uitsluitsel: “lampetkan is een kan met waswater, vaak samen met een ondiepe teil, de waskom, bedoeld om zich in de morgen mee te kunnen wassen. Toen stromend water nog niet algemeen was, was de lampetkan een heel gewoon verschijnsel.”
Category: Denken
Kerstgebakraadsel en andere dingen
Vooraleer de traditionele nieuwjaarsboodschap te verspreiden, wens ik nog vlug 4 andere zaken aan “intussen… BLOG” toe te vertrouwen, inclusief een raadsel om de hersens te laten knetteren tussen kerst en nieuw. Ik ben vooral benieuwd naar wie de bollebozen deze keer zullen zijn!
1. Ik moet hier nu op het einde van het jaar – en dik tegen mijn zin – enkele miljoenen Chinezen teleurstellen omdat ik de IP-nummers van hun servers heb geblokkeerd wegens te veel aandacht voor “intussen… BLOG”. En dit heb ik niet lichtzinnig overwogen maar pas nadat “Google Translate” mij ervan overtuigd heeft dat de duizenden commentaren per dag geen tekenen van appreciatie maar slechts ordinaire spamberichten waren. Snik!
2. Het volgende moet mij eveneens van het hart: “Google Chrome” is gewoon een betere browser voor een Windows-PC, en dat zeg ik niet gemakshalve aangezien ik al jaren “Internet Explorer” gebruik. Maar feit is dat “Google Chrome” standaard HTML gebruikt en daardoor meer voorspelbaar is bij de weergave van websites.
Antifragiel
Added: 
Ken je het omgekeerde van fragiel? Je zou kunnen denken dat dit robuust is. Maar dit is het dus niet! Althans niet volgens professor Nassim Nicholas Taleb. Het omgekeerde van fragiel is antifragiel. Fragiele systemen houden niet van volatiliteit. Robuuste systemen weerstaan volatiliteit en antifragiele systemen hebben juist baat bij volatiliteit. Dit is een concept dat totnogtoe in de economische theorie niet bestond. En onbekend is onbemind, maar de ontstentenis van een dergelijk concept laat ook moeilijk een adequaat beleid toe!
In een ideale wereld kunnen economische systemen maar beter antifragiel zijn. Door het toestaan van frequente mislukkingen is er ruimte voor continue verbetering zonder dat dit het systeem evenwel onderuit haalt. De positieve en negatieve gevolgen van het nemen van risico’s maken het systeem sterker. Alleen zien we dat in de financiële wereld het systeem werd misbruikt . De “downside”-risico’s werden afgewenteld op het brede publiek en de “upside”-risico’s geprivatiseerd.
Het menselijk venijn
Best wel een interessante week. In Oeganda was een groep ambtenaren slim genoeg om 12 miljoen Euro voor de ontwikkeling van het Noorden naar de eigen rekeningen te sluizen. De interne controlesystemen hebben niet gewerkt omdat diegenen die daarvoor verantwoordelijk zijn bij de zwendel betrokken waren. Eén ding moet ik ze nageven: als je echt malafide intenties hebt, dan doe je het beter “big time”’.
Omdat de mens blijkbaar nooit genoeg heeft en altijd een beetje jaloers is op het succes van zijn buurman, volgt hierna een klein raadsel ter afleiding van de eigen basale driften. Op een verkaveling staan 25 huizen in een matrix van 5 bij 5. Niemand is tevreden met zijn eigen woonst en zou eigenlijk liever in de woonst van zijn directe buur in rechte lijn wonen (dus geen diagonale wedijver). Wat is het minst aantal verhuizingen die nodig zijn om iedereen tevreden te stellen?
Verkiezingskroniek
Het zijn toch geen echte grote rekenwonders in Amerika. Toen zowat elke opeenvolgende peiling in de “swing states” een bescheiden maar aanhoudende voorsprong optekende voor Obama, organiseerde Romney en zijn getrouwen alvast zijn overwinningsfeest, blind voor het slechte nieuws dat er sowieso leek aan te komen en eigenlijk zo zichtbaar en voorspelbaar was. Het was niet meer of niet minder dan de kroniek van een aangekondigde verkiezingsnederlaag.
Simple arithmetic
Twee plus twee is vier, dat weten ze ook in Arkansas, althans Bill Clinton in zijn “nomination speech” tijdens de democratische conventie in North Carolina. Het is dergelijke eenvoudige rekenkunde die hem geholpen heeft om de begroting in evenwicht te houden tijdens zijn regeerperiode.
Maar zouden ze in Arkansas ook volgende reeks kunnen aanvullen?
4, 6, 12, 18, 30, 42, 60 gevolgd door X
In het volle besef dat jij nog slimmer bent dan een inwoner uit Arkansas, kijk ik uit naar jouw antwoord. Tip: het volgende getal na X is 102.
23 things …
Added: 
“23 things they don’t tell you about capitalism” is een boek dat ik recent las en waaraan ik regelmatig terugdenk, niet zozeer omdat het mijn ideeën over een aantal maatschappelijke fenomenen heeft beïnvloed, maar wel heeft bevestigd en in zekere zin versterkt. “23 things…” is geen antikapitalistisch pamflet, maar ijvert voor een gecorrigeerde vrije markt. De eerste stelling in het boek luidt overigens: “There is no such thing as a free market”. Dit is een opener die kan tellen en als dusdanig mijn interesse wegkaapte.
En toen Minister Magnette onlangs voorstellen deed voor de inperking van het salaris van de overheidsmanagers, dacht ik spontaan terug aan de stelling “… managers are over-priced”. Alsof de hedendaagse bedrijfsleiders niet beseffen dat hun salaris en bonussen het resultaat zijn van de verwezenlijkingen van de hele maatschappij waarin ze zich bewegen. Meer nog, managers zijn niet alleen overbetaald maar ze zijn ook nog eens overbeschermd, want ze worden nauwelijks gestraft voor slecht beheer.
Overheidsbeslag
Sommige woorden sluipen het dagelijks taalgebruik binnen zonder dat we daar echt stil bij staan en zonder dat we het daar eigenlijk eens mee zijn. “Overheidsbeslag” is zo’n woord. Een beslag verwijst naar een maatregel waarbij een voorwerp of zakelijk recht wordt ontnomen. Naar analogie verwijst “overheidsbeslag” dan waarschijnlijk naar het gedeelte van het inkomen dat wordt ontnomen aan de economie door de overheid. Welnu met een dergelijke definitie ben ik het volstrekt oneens. En wel omdat het voorbijgaat aan het simpele feit dat de meest succesvolle economieën de grootste overheden hebben. Die economieën zijn succesvol precies omwille van hun overheden en niet desondanks hun overheden.
| Aandeel van de overheid in het nationaal inkomen | Inkomen/hoofd | |
| België | 52,9% | $43,379 |
| Turkije | 35,4% | $10,062 |
| Suriname | 30,3% | $6,840 |
| Oeganda | 19,7% | $506 |
Let’s do this … or not?
Je hebt drie kaarten met volgende eigenschappen:
– één kaart is rood aan beide zijden;
– één kaart is rood aan één zijde en groen aan de andere zijde;
– één kaart is groen aan beide zijden.
+1 voor taal
Minister Magnette heeft deze week heel wat stof doen opwaaien. Toch heb ik respect voor zijn woorden, want in deze tijden van liberaal gekakel, met een voortdurend pleidooi van maatregelen die in essentie de conjuncturele neergang versterken, is het verfrissend eens een andere opinie te horen.
Minder enthousiast echter ben ik over de kwaliteit van het Nederlands in zijn beleidsnota. Dat is van een schabouwelijk niveau, en waarschijnlijk het resultaat van een vertaalmachine zoals “Google Translate”. De eerste alinea van het hoofdstuk over ontwikkelingssamenwerking leest als volgt: