Precies!
Category: Denken
Ford is weer helemaal terug
Dat is toch onwaarschijnlijk. Ik ben op verlof in België en sta sta hier in het postkantoor op de Kortijksesteenweg in Gent. Normaal is het hier altijd ontzettend druk, maar ik heb mazzel, want vandaag is er geen kat, behalve de dame achter het loket. Ik begeef me onmiddellijk naar haar.
“Je moet eerst een nummertje trekken,” zegt ze me op vriendelijke toon. Ik staar haar vol ongeloof aan en antwoord: “maar er is hier niemand!” Ze herhaalt: “eerst een nummertje trekken,” en dan voegt ze er met een knipoog aan toe: “ik zal het je daarna uitleggen.” Zo gezegd, zo gedaan. Ik trek een nummertje, hoor onmiddellijk een signaal, kijk op het scherm waarop mijn nummertje verschijnt, en begeef me naar het aangeduide loket. Ze lacht, maar enigszins groen, want, vertrouwt ze me toe: “weet je, het management bepaalt aan de hand van het aantal getrokken nummertjes, de optimale bezetting voor elk postkantoor. Niet genoeg nummertjes betekent dat er iemand moet afvloeien.”
1 taal voor Afrika
De “Southern African Development Community”, kortweg SADC, is zoiets als de Europese Unie, maar dan wel voor oostelijk en zuidelijk Afrika. Het is een gemeenschap van 15 lidstaten, waaronder Tanzania. Sinds kort is Swahili de vierde officiële taal van de SADC, naast het Engels, het Frans en het Portugees. Hier in Tanzania zijn er alvast een paar die dromen dat het een officiële taal kan worden van de Afrikaanse Unie, en wie weet, op termijn, misschien zelfs van de Verenigde Naties.
In onderstaande video gaan vier Afrikaanse jongeren – uit Kenia, Burundi, Nigeria en Kameroen – in debat over de mogelijkheid om tot 1 Afrikaanse taal te komen die iedereen verstaanbaar moet maken. Er komen verder ook enkele taalexperten aan het woord. Het debat leidt niet tot een eenduidige conclusie … maar niemand maakt de bedenking dat elkeen zich reeds perfect verstaanbaar gemaakt heeft … in het Engels!
Peter
Dirk De Wachter
Professor Dirk De Wachter was in Tanzania. Hij was hier ter ondersteuning van het werk van de Belgische NGO Child Help International. Die NGO helpt kinderen die geboren worden met spina bifida en/of kinderen met hydrocephalus.
Afval
Laten we het eens hebben over afval.
In Tanzania lees ik dagelijks “The Guardian”, en nee, dit is niet de Britse krant, maar wel een lokale variant. Daar staat niet veel soeps in, behalve wat fait divers, die ik dan ook gretig oplepel. Vandaag dus een stuk over afval, en nog wel over hoe de ophaling geschiedt in Japan. En wat blijkt, Japanners zijn al net zo’n fervente sorteerders als wij Belgen, maar met één groot verschil. Wanneer een vuilniszak niet wordt meegenomen omdat daar een verkeerd item in zit, wordt dat in Japan als een persoonlijke schande ervaren. Dat is toch wel wat anders dan in België, waar een niet opgehaalde zak, met zo’n sticker “verkeerd gesorteerd” erop, leidt tot gevloek en verwensingen aan de ophaaldienst.
Zondagmiddagpuzzle
Je werkt in een fruitverwerkingsbedrijf.
Er staan drie kratten voor jou. Een krat bevat alleen “appels”, een krat alleen “sinaasappels” en een krat “gemengd appels en sinaasappels”.
Elke krat is gelabeld. Normaal zit dus in de krat met het label “appels” alleen maar appels, en in de krat met het label “sinaasappels” alleen maar … enz.
Door een fout in de software zijn de kratten alle drie verkeerd gelabeld.
Lalibela
Van het lijstje van de 7 wereldwonderen uit de klassieke oudheid blijft er niet veel meer over. Alleen de piramide van Cheops kan je heden ten dage nog bezoeken, alle andere zijn definitief vergaan.
Bankieren in 2019
Ik heb het helemaal zien veranderen. Tijdens mijn studententijd wandelde ik mijn veel te kleine bankkantoor binnen op de campus van de VUB zonder enig probleem. Hoe ze het deden, weet ik niet, maar de bankbedienden begroetten me altijd met mijn voornaam. Het kantoor had iets gezelligs, iets broeierigs, iets dat geldzaken oversteeg.
Later, een job rijker en een stad verder, kwam ik bij een ander kantoor terecht. De bankbedienden waren intussen verdwenen in loketten achter dik glas. Met een beetje geluk, kende er nog één je naam. Je achternaam, wel te verstaan, voorafgegaan door het plechtige “mijnheer”. Maar ook dit was slechts een kort leven beschoren.
Een Nederlandse apotheek
Om allerlei redenen schrijft de KNO-arts (een Nederlandse) mij een medicijn voor dat alleen in haar geboorteland te verkrijgen is. Ik besluit het medicijn in Sas van Gent af te halen, 20 km noordwaarts. Het is zaterdag en een mooie dag. Alleen, is in Sas van Gent geen vrijstaande apotheek te bespeuren. Er is er wel eentje geïntegreerd in een groepspraktijk maar die is gesloten in het weekend. Evenwel verneem ik dat er een apotheek in Terneuzen is, 19 km hogerop. Ik rijd door, maar in Terneuzen wacht mij een andere verrassing. Op zaterdag is alleen de spoedapotheek (de apotheek van wacht) open en die rekent een behoorlijke toeslag aan per verstrekt medicijn. Die toeslag kan ik wel vermijden in Hulst, 20 km oostwaarts, want daar is een apotheek die op zaterdag de regio bedient. In Hulst aangekomen, kan ik eindelijk mijn voorschriften op de toonbank leggen. Maar nu begint een andere calvarie. De apothekeres wil weten waarom ik dit medicijn wil gebruiken, of ik andere medicijnen gebruik, of ik allergisch ben, kortom een spervuur aan vragen waarvan ze de antwoorden nauwgezet in de computer tikt. Een half uur later – na ook nog allerlei formulieren te hebben afgedrukt, stickers op de doosjes te hebben gekleefd, en het aval van de hoofdapotheker te hebben verkregen – krijg ik de medicijnen overhandigd en kan ik mij terug huiswaarts begeven.
Raadseltje
Ik hoor wel eens zeggen dat de raadsels op intussen… BLOG te moeilijk zijn. Bij een raadsel zweeft er een zekere waas in het oogvocht van de trouwe bloglezer. Edoch, we geven niet op. Het brein aanscherpen is ons doel. Hier gaan we!
Een leraar staat voor een klas van 23 leerlingen. Hoe groot is de kans dat twee leerlingen dezelfde jaardag hebben? Eenvoudig, of toch niet?
Peter
PS: We gaan van een normaal jaar van 365 dagen uit.