… the story of a family on the move
Het is al weer veel te lang geleden. Hier komt nog eens een raadsel. Een makkie! Of toch niet?
Twee nieuwe medicijnen (Stoneyminator & Calrencraser) worden getest op hoe goed ze werken bij de behandeling van nierstenen. Er wordt een onderscheid gemaakt tussen kleine en grote nierstenen. De resultaten na 350 “trials” voor elk medicijn zien er als volgt uit:
Vind je bovenstaande clip ook zo grappig? Maar toch is er meer aan de hand. Waarschijnlijk vind je ook dat het Oegandees parlement de grondwet niet mag veranderen opdat de huidige president Museveni er nog een termijn kan bijdoen? Museveni zit er al sinds 1986. Thans verhindert de grondwet dat personen die ouder zijn dan 75 zich nog kandidaat kunnen stellen voor het presidentschap. En Museveni zal die limiet vlotjes gepasseerd zijn bij de volgende verkiezingen. Daarom wil hij graag dat het parlement nu de grondwet aanpast. Maar als het parlement dat in de volgende weken met een vereiste meerderheid doet, wat moet dan onze houding zijn? Zijn de democratische regels dan niet gerespecteerd?
Peter
Bij uitstek het leukste dat ik deze week gehoord heb. Eenvoudig en toch weer niet…
Peter
We zijn er niet, maar straks weer wel!
Ken jij het antwoord op onderstaande puzzel?
Peter
De temperatuur is wat gezakt, en dus kunnen we ons met ernstiger zaken bemoeien. Heb je ooit onderstaande grafiek gezien? Door zijn speciale vorm lijkt het wel op een olifant met een opstaande slurf. Het is de curve van Branko Milanovic, een toonaangevende econoom op het gebied van ongelijkheid.
Welnu, de horizontale as stelt de mondiale inkomensverdeling voor (van het armste ventiel, op 5, tot het rijkste mondiale percentiel, op 100). De verticale as stelt de cumulatieve groei van het reëel inkomen tussen 1988 en 2008 voor, in procenten uitgedrukt.
Added: 
Heb je soms ook nood aan een positief verhaal? Dan moet je absoluut “Vooruitgang” van Johan Norberg lezen. Met een helikopterzicht, die tijd en ruimte overschrijdt, bekijkt Norberg met veel welwillendheid de mensheid. Die is nu gezonder, gelukkiger, schoner, slimmer, vrijer en vreedzamer dan ooit.
Het boek is eigenlijk ook een ode aan de kennis. Die maakt het mogelijk dat we onszelf kunnen overstijgen en gradueel onze aandacht kunnen verschuiven van de mensen in onze nabijheid naar de mensen die veraf zijn, naar het milieu en naar de dieren, opdat die het beter zouden hebben. En natuurlijk zijn er “setbacks”, zoals oorlogen, epidemieën en natuurrampen, maar eenmaal verworven kennis verdwijnt niet en heeft de neiging om ons steeds beter te maken.
In een niet nader genoemd land bestaat het parlement uit vampiers en politici. De vampiers liegen altijd en de politici spreken altijd de waarheid. Echter, de helft van zowel de politici als van de vampiers zijn niet meer goed bij hun verstand. Zij zijn m.a.w. gek: voor hen zijn alle ware beweringen vals en alle valse beweringen waar. Bij de gezonde helft van zowel de vampiers als de politici is het precies omgekeerd: voor hen zijn ware beweringen waar en valse beweringen vals. En verder maken de gezonde politici en de gekke vampiers alleen maar ware uitspraken. De gekke politici en de gezonde vampiers daarentegen maken alleen maar valse uitspraken.
Wat een vreemde tijden! Heb je ook de Nederlandse verkiezingen gevolgd? Mark Rutte en zijn partij hebben verloren, maar niet zoveel als gedacht, en dus hebben ze gewonnen. En Geert Wilders heeft gewonnen, maar niet zoveel als verwacht, en dus heeft hij verloren. Het lijkt wel een aandelenbeurs waar de koers meer door het sentiment dan door de bedrijfsrealiteit wordt bepaald.
Wat een tijd! Of we ons nu verkijken op de binnenlandse of op de Amerikaanse politiek, we vallen van de ene verbazing in de andere. Daar worden we dus niet vrolijk van.
Gelukkig is er nog satire. Satire verzacht, het geeft het hedendaags geklungel een plaats, da’s zeker – “rions pour pas pleurer” – maar het brengt wel geen oplossingen, dat zullen die vermaledijde politici zelf moeten vinden.
Maar hoe goed zijn die politici in het vinden van oplossingen. Laten we ze eens testen? En kan jij hen daar bij helpen?
Hanoi! Dertien jaar eerder was ik hier ook al. Ik liet me toen door het Vietnamees scooterverkeer inspireren tot volgend gedicht.
Vietnamees vrouwenverkeer
van Hang Dao naar Ly Thuong Kièt
zoevend op het puntje van het zadel
met rechte rug, gezwind en koket
of achterop met opstotend bekken
dartel schurend op een rode duozit
sierlijk draaiend rondom Hoan Kièm
met naaldhakjes op een willige schakel
schone vrouwen, wulps in Trang Tièm
flaneer en vervluchtig van me weg
borduursel op een ongeschonden ziel
Peter Van Acker (2003)