Beste “intussen… BLOG”-lezers,
Vooreerst een super gezondheid toegewenst in 2014, alsook straffe familie- en vriendenrelaties en genoeg bestaansmiddelen om al die relaties te onderhouden.
… the story of a family on the move
Beste “intussen… BLOG”-lezers,
Vooreerst een super gezondheid toegewenst in 2014, alsook straffe familie- en vriendenrelaties en genoeg bestaansmiddelen om al die relaties te onderhouden.
Dit jaar zit in onze nieuwjaarsgroet verpakt in een hallucinogene video.
Aanwijzingen:
Men moest het mij geen tweemaal vragen! Natuurlijk was ik bereid mijn lunch op te offeren voor een gegidste rondleiding door het Magritte museum in Brussel.
Sinds klein heb ik een doosje met allemaal postkaarten waarop de werken van mijn uitverkoren artiesten staan. Welnu, dat doosje is voor driekwart gevuld met kunstwerkjes van René Magritte. Ik voelde me dan ook uitgelaten de schilderijen nu eens op ware grootte te kunnen koesteren.
Ken je deze nog : “Joske Vermeulen, Trammezandlei 122, Schoten”? Als je je hart nog eens wil ophalen aan dergelijke fragmenten uit onze recente televisiegeschiedenis; kan je terecht bij “Lang leve de TV”: een overzichtstentoonstelling van 60 jaar openbare omroep in de Sint-Pietersabdij in Gent.
Er zijn twee programma’s die ik wel echt niet heb gezien (of niet hebben willen zien) van de tijd toen de televisie nog volksverheffend moest zijn. Die programma’s waren “Kunstzaken” en “Coda”. Kunstzaken, met Regine Clauwaert, was de ideale plaspauze voor het halfelf journaal en Coda het signaal dat de tv nu echt wel uit kon, tenzij je al rijmelend naar bed wou!
Ik ben geïntrigeerd door volgende passage uit een brief van Félicien Rops aan zijn vriend Nadar:r:
“You have to realise that I am not a remarkable person at all, but incomprehensible even to myself. While in the cradle I was showered with gifts from many beautiful people who acted as fairies having been invited by my mother to bestow a multitude of different talents upon her son. But the forgotten fairy, the terrible twisted and bandy legged one that is always left out appeared as well. Leaning over my cot, she said I cannot take away the gifts you have just received from these ladies, but I can give you one of my own. Your whole life long, you will never do that which you like best!”
Niets zo verheffend als de gedachte aan onuitgepakte dozen. Wij hebben nu drie soorten dozen :
Elke jaargang komt met een eigen logo omdat we totnogtoe nog nooit dezelfde inpakfirma hadden.
Opdat de dozen niet ons leven zouden bepalen, heb ik een uniek systeem bedacht:
Zo gaat het, zo ging het en zo zal het altijd gaan
Wederom inpakken op een zonnige dag
Aan de rand van afscheid nemen staan
Gekleefd tussen duim en wijsvinger, de zoekgeraakte stift,
het slordig geschreven bestemmingsadres
Pakken te zwaar, dozen te vol, Gent nog ver
Verhuizen als een veelvoud van opgeborgen ervaringen
“Those politicians … well, euh … they make me laugh.” Karel De Gucht, toch anders een verstandig man, laat zich in onderstaand videofragment verleiden tot volgende uitspraak: “Structurele besparingen doen het overheidsbeslag verminderen. En dat heeft geen negatieve invloed op de groei.” Hij kent bovendien een paar professoren die dergelijke theorie onderschrijven. Welnu, ik ben benieuwd naar wie die professoren zijn, en of ze hun PhD met de post hebben gekregen?
De continue herhaling van steeds dezelfde liberale dogma’s, maakt de hersenen dood en leidt tot kromme redeneringen. Dat wordt nu weer eens bewezen. Overheidsbeslag is niet correct! Dat is een foutieve term, ontsproten uit de geest van niet-economen, met als doel een beleid van overheidsbesparingen te rechtvaardigen. Het moet overheidsaandeel zijn. Dat is correct. En als je het aandeel van iets vermindert, dan wordt het totaal waar het deel van uitmaakt kleiner. Per definitie! Zo simpel is dat. En naar analogie: als je het overheidsaandeel vermindert, dan wordt het nationaal inkomen kleiner. En dus krijg je minder groei. En dat heb ik het nog niet eens over de interdependentie van de verschillende macro-economische variabelen, die bij krimpende overheidsbestedingen tot een recessie leidt, of in het ergste geval tot deflatie.
In Laken komt een nieuwe Europese school voor kinderen van Europese ambtenaren. Het gebouw – de vroegere Koninklijke kadettenschool – wordt gerestaureerd door de Belgische overheid. Kostprijs: 88 miljoen Euro, en volledig ten laste van de Belgische begroting. Europa daarentegen zal de lopende kosten betalen. Kinderen van Europese ambtenaren zullen hier kosteloos school kunnen lopen maar andere kinderen zullen enkele duizenden Euro’s inschrijvingsgeld moeten betalen.
Het nieuwe jaar nadert met rasse schreden. Het is weer die tijd om alles nog eens op een rijtje te zetten en na te denken over het voorbije jaar en over wat de toekomst zal brengen. Onze wensen gaan uit naar jou. We wensen je hetzelfde toe wat we onszelf toewensen:
– een uitstekende gezondheid (eerst en vooral);
– goede sociale relaties (toch ook niet onbelangrijk);
– en genoeg middelen (voor een prettig verblijf op dit ondermaanse).