Kuala Lumpur
Het is het behaaglijke van het verblijf,
een warmte die zich nestelt in hart en lijf.
De spontane lach van jij die me niet kent,
die me insluit, en me met je groet verwent.
Een kosmopolitische wereld die me welkom heet,
zich met mij verbindt en elk verschil vergeet.
Een veilig gevoel dat door mijn aderen vloeit,
in het volle besef dat wat van binnen groeit:
Is dat wat ik nu weer verlaat, de ontstane band,
hier rust, zich niet verplaatst naar de overkant,
daar wacht een nieuw begin, nog te herbouwen,
en dat zich weer langzaam zal moeten ontvouwen.
Peter
Een originele manier om aan te geven dat je gaat verhuizen.
Of er een toekomst als poeet in je zit, laat ik aan anderen over ..
Heel mooi verwoord!
Zoals jullie ons altijd hebben meegenomen in hetgeen jullie daar beleefden,
DANK DAARVOOR.
Voel ik met dit gedicht jullie weemoed van het afscheid nemen van Kuala Lumpur,
maar geloof me in Europa wacht ook “warmte”.
Mooi verwoord Peter. Het was een waar genoegen je en Astrid te leren kennen. De wereld is een dorp en wie weet ontmoeten we elkaar in een van zijn straten. Het ga je en Astrid goed, terug in het moederland.
Warme groeten uit Penang,
Michel en Aldina
He buddy(‘s) , komt goed hier !
Mooi hoe je poëtisch jullie verhuis aankondigt! Welkom terug in onze contreien, zo is er meer kans dat we elkaar nog eens zien. En dankjewel voor de volgehouden posts op jullie blog! Altijd leuk om op die manier een beetje mee te mogen delen in jullie leven “on the move”.
aan alles komt een eind, zodat een nieuw begin kan starten🌹🎉
good luck!👍
Wat een mooi en oprecht gedicht, Peter. Het laat voelen dat Kuala Lumpur voor jou ( en Astrid) meer is geweest dan een plek. Maar wat jullie hebben opgebouwd verdwijnt niet wanneer jullie vertrekken. Ik wens dat het nieuwe hoofdstuk jullie net zoveel moois brengt. Tot binnenkort?