An old car with benefits

Mijn eega heeft een auto van 20 jaar oud. Niet echt een “clunker”, zoals ze in de States zeggen, want niettegenstaande zijn hoge leeftijd, doet het karretje het nog echt goed. We hebben de auto tweedehands in Japan gekocht en laten overbrengen naar Tanzania.

De stereo komt met een ingebouwde harde schijf. Dat was aan het begin van het nieuwe millenium vast revolutionair. Alleen jammer dat de handleiding ontbreekt en het scherm uitsluitend Japanse karakters toont. Het enige waarin we totnogtoe geslaagd zijn is muziek te laten afspelen van de harde schijf, maar gelukkig heeft de vorige eigenaar zijn volledige muziekbibliotheek daarop achtergelaten. Zo komt het dat vrouwlief thans Japanse songs meezingt wanneer we op trektocht zijn in ons nieuwe thuisland. Onze favoriet is C’mon van B’z. Stevige rock uit Japan. Kijk maar even mee!

Continue reading “An old car with benefits”

World Press Photo 2019

A two-year-old Honduran asylum seeker cries as her mother is searched and detained near the U.S.-Mexico border on June 12, 2018 in McAllen, Texas. They had rafted across the Rio Grande from Mexico and were detained by U.S. Border Patrol agents before being sent to a processing center. The following week the Trump administration, under pressure from the public and lawmakers, ended its contraversial policy of separating immigrant children from their parents at the U.S.-Mexico border.

De editie 2019 van de World Press Photo is neergestreken in Dar Es Salaam. Het is weer een prachtige editie geworden, ook al word je van veel foto’s niet echt vrolijk. De winnaar dit jaar is een foto van John Moore. Daar staat ze dan, een moeder en haar ontredderde peuter, te arm om schoenveters te kunnen kopen, en niet rijk genoeg om niet als een crimineel behandeld te worden. Een foto als een spiegel van tot wat onze moderne maatschappijen verworden zijn.

Continue reading “World Press Photo 2019”

Manza Bay

“Manza bay” ligt ten noorden van Dar es Salaam, zo’n twintig kilometer boven Tanga. Het is moeilijk te geloven dat ook deze baai het strijdtoneel was tussen de Duitsers en de Engelsen tijdens WO I.

Hier voer in 1915 een Duits cargoschip, de “Kronberg”, volgeladen met wapens en ammunitie, de baai binnen achternagezeten door een Britse kruiser, de “HMS Hyacinth”. Toen het cargoschip geraakt werd door een Brits projectiel, overdreven de Duitsers de schade door olie op dek te gooien en in brand te steken. De Britten, overtuigd dat het schip vol geraakt werd, lieten het verder met rust. De Duitsers brachten een groot deel van de lading aan land en konden alzo in Tanzania de strijd verder zetten tot 1918.

Continue reading “Manza Bay”

Bara, pom en bami

Ik heb zo’n bedrukte T-shirt met een leuk opschrift. Er staat het volgende op te lezen : “If I die and heaven doensn’t want me, bring me to the next best place: Suriname”.

Nou, zo drastisch hoeft het ook niet. Soms komt Suriname, met alles erop en eraan, gewoon naar je toe. En dat wil zeggen ook de keuken. Sinds mijn schoonmoeder en twee schoonzussen hier in Tanzania zijn gestrand, heb ik al bara, pom met rijst en kousenband, en bami met kip en zuurgoed gegeten. Niet jaloers worden, er komt vast nog meer. Hemels!

Me and the Belliot women

Peter

Slimme Chinezen

Eind juli van dit jaar werd een audiofragment vrijgegeven van een telefoonconversatie uit 1971 tussen Ronald Reagan, toenmalig gouverneur van California en president Nixon. Die conversatie geschiedde daags na een stemming in de Verenigde Naties over het lidmaatschap van China, en dit ten koste van Taiwan. De overwinning voor China kwam er mede door steun van de Afrikaanse delegaties en in het bijzonder van de Tanzaniaanse. Die laatste delegatie werd geleid door de Tanzaniaanse ambassadeur Dr. Salim Ahmed Salim. De Verenigde Staten daarentegen waren duidelijk niet opgezet met de overwinning van China. Het volstaat onderstaand audiofragment te beluisteren met onverholen racistische uitlatingen.

video
play-sharp-fill

Op 19 september jongstleden was ik uitgenodigd op de Chinese ambassade ter gelegenheid van hun nationale dag, waarop de 74ste verjaardag van de volksrepubliek werd gevierd. De Chinese ambassadeur Wang Ke had een bijzondere verrassing in petto. Voormalig ambassadeur Dr. Salim Ahmed Salim werd de “Medal of Friendship” uitgereikt, de hoogste onderscheiding die een buitenlander van China kan krijgen. Bovendien was het de eerste keer dat een Afrikaan die eer te beurt viel.

Van alle jaren dat China deze medaille had kunnen uitreiken als erkenning voor de steun van Tanzania in 1971 … juist nu … slimme Chinezen.

Peter

Oer-Hollandse boeken

Ik heb nu eens drie oer-Hollandse schrijvers na elkaar gelezen en het is me niet slecht bevallen. Integendeel! Ik bespreek ze in orde van verschijning. De laatst gepubliceerde staat onderin.

Tommy Wieringa - Joe SpeedbootJoe Speedboot” van Tommy Wieringa heeft me meer verrast dan aanvankelijk gedacht. Het is een soort “coming of age” verhaal van Fransje, een jongeman die – nadat bij onder het wiel van een  maishakselaar terecht kwam – permanent in een rolstoel belandde. Maar het is geen droevig verhaal, want Fransje is intelligent en trekt zich op aan de komst van Joe Speedboot. Dit is een leeftijdsgenoot met veel branie die Fransje mee op sleeptouw neemt in zijn avonturen. Meer nog, Joe Speedboot heeft ook plannen voor Fransje.

Joe Speedboot is een verhaal van vriendschap, liefde, rivaliteit, de eindeloze fantasie van de jongens en hun gedeelde bewondering voor het uit Zuid-Afrika naar hun dorp verhuisde meisje Picolien-Jane (PJ).

Continue reading “Oer-Hollandse boeken”

Shoulderwork

De boog moet niet altijd strak gespannen staan. In deze onrustige tijden van klimaatverandering en cynisch indivualisme moet je soms kunnen genieten van simpele dingen, zoals van een vader die met zijn dochter een leuk liedje zingt. De clip is onvolledig en veel te kort, maar het is wel hartverwarmend.

video
play-sharp-fill

Peter

Robert Mugabe

De ene werkelijkheid is de andere niet.

Robert Mugabe, ex-president van Zimbabwe, is overleden op 6 september 2019 op 95-jarige leeftijd.

Terwijl in het Westen de journalisten zich nog buigen over de ene kritische beschouwing na de andere over de erfenis van Mugabe, sta ik hier in de conferentiezaal van een nieuw gebouwd hotel in hartje Dar Es Salaam. Voorin zit de president van Oeganda, Yoweri Kaguta Museveni, alsook de president van Tanzania, John Pombe Magufuli. Het plein waarop het hotel gebouwd is zal straks ingehuldigd worden als de “Mwalimu Nyerere Foundation Square”.

Continue reading “Robert Mugabe”

Tarangire National Parc

Tanzania is gekend omwille van zijn natuurparken. De meeste toeristen bezoeken steevast de Serengeti en de Ngorongoro-krater, maar toch liggen er nog enkele andere parken in het noordelijk circuit die ook de moeite lonen. Tarangire is daar een goed voorbeeld van. Hier is natuurlijk ook het obligate “wildlife” aanwezig, het park is o.a. gezegend met olifanten, maar wat me nog het meeste aansprak was de afwisseling in landschappen. Hier tref je zowel moerasachtige heide als kale droge vlakten aan, en alles wat daar tussen ligt aan natuurlijke diversiteit. Dit was genieten!

Continue reading “Tarangire National Parc”