“Soms blijf je beter waar je bent,” is een quote van Maria “moemoe” Vangenechten uit de serie “Van vlees en bloed”. Ik ben het er niet helemaal mee eens, want zo’n gedachten kunnen al vlug omslaan in een lethargische rust en dan zie en beleef je niets meer. Maar toch, mijn droom om eens op zo’n typische luchtboot door de Everglades te razen was maar beter gebleven wat het was: een droom. Nu heeft de harde werkelijkheid van de ervaring mij geleerd dat zo’n boottrip niet meer is dan een toeristenval: voor 23 USD per persoon maak je een ritje van nauwelijks een half uur, in een volgepropte boot, over een aangelegd parcours, buiten de grenzen van het echte park, met aan de oevers één of twee suffe alligators die daar waarschijnlijk reeds sinds jaar en dag liggen.
Rubin “Hurricane” Carter
Af en toe hoor je op de autoradio een fragment van een programma dat je het liefst in zijn geheel had willen beluisteren. Zo is het me vergaan toen ik een deel van de geschiedenis van Rubin “Hurricane” Carter hoorde op NPR (“National Public Radio”). Maar dankzij de moderne technologie van “podcasts”, “webcasts”, en “webradio” behoort herbeluistering tot de vele gemakken die de moderne samenleving ons brengt. Alleen zou dit Amerika niet zijn als je voor intelligent gemaakte radio niet een klein beetje moet betalen. Onderstaande uitzending heeft me $4.95 gekost. U daarentegen beluistert het gratis!
American justice
In de Amerikaanse rechtspraak bestaat er zoiets als de “Alford plea”: een bekentenis waarbij de beschuldigde de onschuld volhoudt maar tegelijkertijd erkent dat er voldoende bezwarende feiten zijn voor een veroordeling die boven een redelijke twijfel verheven is.(“beyond a reasonable doubt”).
Vorig jaar werden drie volwassenen – veroordeeld in hun tienerjaren – na 17 jaar vrijgelaten op basis van een “Alford plea”, nadat DNA-onderzoek had aangetoond dat ze niet aan de misdaadscène konden worden gelinkt. OMG! Mij komt het voor dat tegelijkertijd schuldig en onschuldig pleiten een juridische spitsvondigheid is die vooral niemand gezichtsverlies laat leiden, en dan zeker niet de vervolgende en straffende macht.
Dichten zonder u …
De 2011 prijs van de Turing Nationale Gedichtenwedstrijd is pas uitgereikt aan de Belg David Troch, die momenteel ambassadeur is van de poëzie van de stad Gent. Aan de hoofdprijs is een geldsom verbonden van 10.000 Euro. Geïnspireerd op het winnende gedicht, heb ik alvast mijn bijdrage voor 2012 klaar. Mijn kassa zal rinkelen.
AB got talent!
Een goed pak friet behoeft geen mayonaise, net zoals goede wijn het zonder krans kan stellen, en Astrid het zonder begeleiding kan doen. Kijk en luister maar even mee.
Peter
+1 voor taal
Minister Magnette heeft deze week heel wat stof doen opwaaien. Toch heb ik respect voor zijn woorden, want in deze tijden van liberaal gekakel, met een voortdurend pleidooi van maatregelen die in essentie de conjuncturele neergang versterken, is het verfrissend eens een andere opinie te horen.
Minder enthousiast echter ben ik over de kwaliteit van het Nederlands in zijn beleidsnota. Dat is van een schabouwelijk niveau, en waarschijnlijk het resultaat van een vertaalmachine zoals “Google Translate”. De eerste alinea van het hoofdstuk over ontwikkelingssamenwerking leest als volgt:
Thrillers
Merkel en Sarkozy hebben het beloofd: 2012 belooft een spannend jaar te worden. Dat is dan maar te hopen want van de drie thrillers die ik recent las, heb ik niet echt wakker gelegen.
HNY 2012
Het nieuwe jaar nadert met rasse schreden. Het is weer die tijd om alles nog eens op een rijtje te zetten en na te denken over het voorbije jaar en over wat de toekomst zal brengen. Onze wensen gaan uit naar jou. We wensen je hetzelfde toe wat we onszelf toewensen:
– een uitstekende gezondheid (eerst en vooral);
– goede sociale relaties (toch ook niet onbelangrijk);
– en genoeg middelen (voor een prettig verblijf op dit ondermaanse).
‘Value for money’ or ‘Results Obsession Disorder’?
“intussen… BLOG” verwelkomt Marcus Leroy als gastauteur. Marcus, ontwikkelingsdeskundige sinds jaar en dag, heeft een boeiende tekst geschreven (in het Engels) over de nood aan aantoonbare resultaten en “waar voor geld”: twee concepten die thans opgang maken binnen ontwikkelingssamenwerking, en waarvan het uiteindelijk doel het behoud van publieke steun is voor de sector. Hij komt daarbij tot verrassende inzichten. Zoals steeds zijn we benieuwd naar jou reacties op de tekst. En bij uitbreiding naar jouw ideeën over hoe OS er in de toekomst zal uitzien?
Continue reading “‘Value for money’ or ‘Results Obsession Disorder’?”
Crisis
Respect! Ik krijg steeds meer respect voor Professor De Grauwe. Hij is nagenoeg de enige die steeds herhaalt waar de oorzaak ligt van de huidige malaise. Het mechanisme is nochtans eenvoudig. Banken geraakten in 2008 in de problemen door uitgifte van gecompliceerde financiële producten en garantiestellingen die elke band met de realiteit misten. Overheden redden banken en zien hun publieke schuld toenemen. De financiële markten, die nochtans baat hadden bij die redding, straffen de overheden nu af omwille van de hoge schuldgraad en de geringe perspectieven op groei en dus op terugbetaling. Evenwel waren een aantal landen, waaronder België, goed op weg die publieke schuld af te bouwen (zie grafiek).
