intussen… BLOG

Hier sta ik dan op een stuk grond in Alexandria dat ooit heeft toebehoord aan Henry Lee III: een militair – en later de 9de gouverneur van Virginia – die meegevochten heeft in de onafhankelijkheidsoorlog van de Verenigde Staten (1775-1783) en die omwille van zijn rijvaardigheden te paard de bijnaam “Light-Horse Harry” kreeg.

“Light-Horse Harry” had op zijn beurt een zoon: Robert Edward Lee, die de zijde koos van de Geconfedereerde Staten tijdens de Amerikaanse burgeroorlog (1861-1865). Toen ik hier fijntjes een opmerking over maakte dat Robert Edward Lee in feite aan de verkeerde zijde (“the wrong side”) van de strijdende partijen stond, corrigeerde onze gids mij onmiddellijk: “here in Virginia, we don’t see it that way, Robert Edward Lee was not on the wrong side, but on the losing side”, waarna ze begon uit te weiden over de vele militaire successen van het Geconfedereerde leger in de beginperiode van de oorlog en de rol die Generaal Lee daarbij gespeeld had.

Continue reading “Elk zijn geschiedenis?”

Gisteren hoorde ik op de televisie voor het eerst een vraag waarmee ik zelf al geruime tijd rondloop. Zullen elektrische auto’s (zoals de Chevy Volt en de Nissan Leaf) milieu-vriendelijker zijn dan conventionele en hybride wagens? Het antwoord dat erop volgde was vrij genuanceerd maar vooral positief en hoopgevend: in een staat zoals Virginia, waar elektriciteit hoofdzakelijk wordt opgewekt door verbranding van kolen, zal een elektrische wagen even milieuvriendelijk zijn als bijvoorbeeld de Toyota Prius, maar in een staat zoals California, waar elektriciteit ook wordt opgewekt via wind, water en zon, zal een elektrische wagen tot 10-maal milieuvriendelijker zijn dan een gewone stadswagen. M.a.w. in die staten waar elektriciteit nog wordt opgewekt op de meest milieuonvriendelijke wijze, zal de nieuwe elektrische wagen de beste hybride wagens die thans op de markt zijn evenaren qua milieuvriendelijkheid.

Continue reading “Elektrische auto’s”

Waar denk je aan als je het woord arseniek hoort? Mijn gedachten gaan in eerste instantie uit naar moordplannen en vergiftigingen, en ook wel naar mijn vader wiens tanden nog ontzenuwd werden met behulp van het gevaarlijk goedje.

Maar waar ik nooit aan denk wanneer ik het woord arseniek hoor, is kippenvoer. Ten onrechte blijkbaar, want hier in de Verenigde Staten wordt arseniek door het kippenvoer gemengd (wat overigens in Europa verboden is). Een “voordeel” van het mengen van arseniek door het kippeneten is dat het de aders van de kip aantast zodat het vlees meer doorbloed wordt. In de winkelrekken geeft dat een mooie roze schijn aan het kippenvlees. Vlees van niet met arseniek gevoederde kippen ziet er een beetje grijzer uit en dat lust de consument niet.

Continue reading “Vreemd gevogelte”

Dit weekend hebben we “Brookside Gardens” bezocht en er tussen honderden vlinders van Aziatische, Noord-, Midden- en Zuid-Amerikaanse oorsprong gelopen en we hebben er een aantal onvergetelijke kiekjes aan overgehouden. Kijk maar even mee.

Continue reading “Brookside Gardens”

Men vraagt me wel eens of ik het mis? Of ik Afrika mis? Hoezo missen? Vanuit de beslotenheid van mijn klein kamertje op de ambassade heb ik nu al geruime tijd zicht op een moederhert en haar volgzame kroost. Daar moest ik in Afrika soms honderden kilometers voor rijden, en dan nog veelal over hobbelige banen in weinig comfortabele wagens.

Hier heb je bovendien geen discussie. Wanneer ik mijn collega’s roep om naar de “deer” te komen kijken achteraan op de parking is er geen enkele die me tegenspreekt. In Afrika krijg je dat hele gedoe van “Nee, het is een Impala!” of “Is het niet een Uganda Kob?” of “Het lijkt wel een Thomson Gazelle”. In Washington DC stelt iedereen zich tevreden met de generieke naam, maar in Afrika ben je een oen als je slechts met een antilope komt aandraven.

Continue reading “Safari”