Oman

Hadden we geen vliegtuigtickets gewonnen, dan ware we er niet geweest. Nu we er geweest zijn, hebben we er geen spijt van. Een paar punten heb ik meegenomen uit Oman:

• • Voor het eerst een verkeerslicht gezien, met een omgekeerde U, die als het op groen springt je toelaat een U-bocht te maken.
  • Dit is geen alcoholvrije vakantie geworden. Er zijn meer dan genoeg restaurants en bars met een licentie om alcohol te serveren.
  • Het werk wordt gedaan door vreemdelingen. Een beetje zoals in Maleisië waar de lokale bevolking zich ook ver weg hout van 3D-Jobs (dirty, difficult and dangerous). In Oman wordt de hele dienstensector bemand door Pakistani, Indiërs, Myanmarezen, … kortom Aziaten. Omani staan achter de kassa en innen het geld.
  • Het beste seizoen is ongetwijfeld december/januari want dan zijn de temperaturen nog best draaglijk. In de zomer is de hitte verschroeiend met temperaturen tot 50 graden Celsius.
  • De architectuur is bijzonder met vele gelijksoortige kubusvormige woningen die allen wit geschilderd zijn. Het landschap is dramatisch met grote berg en rotspartijen maar ook een uitgestrekte woestijn met duinen van zeer fijn zand.
  • Je kan er trektochten doen die je je hele leven zal onthouden. Wij deden “the lost villages loop”, een tocht die je 600 meter doet afdalen in een kloof waarna je via allerlei uitdagende paden terug de berg op mag.
  • Omani schijnen een vredelievend volk te zijn. Er is nagenoeg geen misdaad. Maar hun geschiedenis vertelt een ander verhaal, want ik heb nog nooit zoveel forten op korte tijd gezien. Het fort van Nizwa is daarbij een absolute aanrader.

Peter