De limieten van de staat

In mijn vereenvoudigde teruggave van de belastingen staat een bijzonder interessante grafiek: de verdeling van de belasting per categorie en de verdeling van de belasting per regio. Vooral die laatste verdeling is interessant omdat het aantoont dat de federale overheid al nagenoeg volledig is uitgekleed en dat ten voordele van de regio’s.

Wat heeft dit ons opgeleverd? Voor wat betreft het buitenlandse beleid vooral veel vertraging; meer nog: we stuiten mijns inziens op de limieten van onze staatsinrichting. Een simpel voorbeeld kan dit illustreren. In 2022 – bij mijn aankomst in Maleisië – heb ik een tekst onderhandeld met de autoriteiten alhier opdat de partners van diplomaten zouden mogen werken. Maleisië heeft die tekst nagenoeg onmiddellijk ondertekend. Nu mid-2026, vier jaar later, wacht ik nog steeds op de volmacht om hetzelfde te doen. Want wat blijkt: die tekst heeft voor België het karakter van een gemengd verdrag (- tot zoverre de theorie van de homogene bevoegdheidspakketten -), en moet dus geratificeerd worden door het federaal en de vijf deelstaatparlementen. En sommige van die parlementen (- ik vernoem ze niet -) lezen geen Engelse teksten en dus moeten die eerst nog vertaald worden door een beëdigd vertaler in een van onze landstalen.

Peter