We reizen hier wat rond in de regio! De landen aan het afhaken waar we nog niet zijn geweest. Deze keer is Laos aan de beurt. Luang Prabang staat al langer op het lijstje. De naam van deze oude hoofdstad heeft voor mij zo’n mysterieuze ondertoon? Hoe dat komt weet ik niet. We waren daar vroeg uit de veren om de monniken van de stad te voederen. Op weg naar Luang Prabang zijn we gestopt in Vang Vieng. En daar hebben we onze angsten overwonnen door in een paramotor over de bergen te zweven. Een unieke belevenis die we zo weer zouden overdoen. Vientiane is de hoofstad die zowat iedereen overslaat. Onterecht want het Lao Art Museum is een bezoekje waard. Zoveel kunstig houtsnijwerk bij elkaar heb je nog nooit gezien.
Boekenclub Kuala Lumpur
Ik ben sinds kort lid van een boekenclub in Kuala Lumpur. Alleen maar vrouwen, behalve mezelf dan. En het is best wel gezellig, want bij elke samenkomst worden er lekkere hapjes geserveerd uit het land van de gastvrouw om de boekbespreking licht verteerbaar te houden. En ook het basisidee van de club is vrij simpel: één boek per maand, dat niet te dik is, in een telkens andere setting.
Waarom rijdt men links in Suriname?
Heb je je al ooit afgevraagd waarom er in Suriname links wordt gereden? En dit in een voormalige Nederlandse kolonie! Een eenduidig antwoord bestaat niet, maar er zijn wel meerdere elementen die een begin van antwoord kunnen vormen.
Wensen
Er zijn natuurlijk de obligate wensen, en ik wil er niet aan voorbijgaan, dus eerst en vooral een goede gezondheid toegewenst, alsook uitstekende familiale relaties en een uitgebreide vriendenkring en uiteraard genoeg bestaansmiddelen.
1,2,3 : crime it is!
Je kan moeilijk in Azië wonen en zomaar achteloos voorbijgaan aan het literair talent dat hier voorradig is. Aangezien ik van krimi’s hou, ben ik eens gaan rondneuzen wie hier wat doet op dit terrein, en zodoende ben ik terecht gekomen bij twee interessante auteurs uit Singapore: Shamini Flint en Ovidia Yu. Evenwel heb ik de lokale leespartij royaal overgoten met een Vlaamse saus!
One time “Shamini Flint”
“A most peculiar Malaysian murder” is het eerste boek in de reeks “Inspector Singh investigates”. En dat deze moordzaak zich afspeelt in Maleisië was voor mij een extra troef. Het verhaal draait rond een bekend Singaporees model dat in Maleisië tot de doodstraf is veroordeeld voor de moord op haar echtgenoot.
Dit detectiveverhaal is interessant omdat het een inkijk geeft in de Maleisische samenleving. Je leest er wat de consequenties zijn van een gemengd huwelijk tussen een Singaporese vrouw van Chinese afkomst en een moslim uit Maleisië. Zo heb je in Maleisië, waar de Islam de officiële godsdienst is, als niet-islamitische vrouw sowieso weinig rechten als het op een scheiding aankomt.
Eveneens wordt de ontbossingsproblematiek in Borneo belicht en krijgt het zelfs een bijzondere plaats in de afwikkeling van het verhaal.
Jeroen Olyslaegers
Dit jaar was Jeroen Olyslaegers te gast op de Belgische residentie voor een literaire avond met de Nederlandstalige gemeenschap. Wat een plezier om hem op de residentie te hebben. Een kenmerk omschrijft deze auteur misschien nog het best: “waarachtig”.
Zijn recente boeken – “Wil” en “Wildevrouw” – had ik al lang achterover gehesen, zelfs nog vooraleer van zijn komst naar Kuala Lumpur sprake was. Maar ter voorbereiding had ik wel naar de volledige podcast over “De Wereld van Wildevrouw” op de site van de VRT geluisterd. Voor wie van geschiedenis houdt, en dan al zeker van onze Vlaamse gouden eeuw, is dit een echte aanrader. Daarvan heb ik genoten.
COP29
Ik heb al een tijdje mijn keyboard laten rusten, verbaasd over de wereld rond mij heen die ik met moeite nog herken. Ook zie ik mensen afhaken, alsof niets nog zin heeft. Eerst was er Anuna De Wever die alle huidige klimaatinspanningen wegzet als gerommel in de marge. En dan was er de klimaatexperte Valérie Trouet die er de brui aan geeft. En geef ze maar eens ongelijk!
Bidayuh chant
We zijn hier in op het eiland Borneo en bezoeken het “Annah Rais Longhouse”. Een “longhouse” is een typische woonvorm van de Bidayuh – een inheemse groep uit het zuiden van deelstaat Sarawak – waarbij wel 30 families in een soort aaneengekoppeld houten paaldorp wonen.
Toch is het niet de woonvorm die ons bezoek zo interessant maakt, maar wel een toevallige ontmoeting met een van zijn bewoners, Arthur Borman genaamd. Wat begon met een gesprek over een cacaoboom, waarbij we werden uitgenodigd te proeven van het verse vruchtvlees, eindigde met een miniconcert op een wel heel bijzonder instrument: de Pratuokng.
Sydney
Driemaal is scheepsrecht en daarmee zijn we aan het einde gekomen van het reisverslag over Australië. Sydney was de finale bestemming en dat is een stad waaraan ik mijn hart zou kunnen verpanden. Let wel, ‘zou’, want mijn eega volgt me daarin evenwel niet, wegens te ver van alles!
Van Darwin naar Adelaide
We zijn weer een ervaring rijker. Van noord naar zuid in Australië en dat met een huurwagen, een binnenlandse vlucht, een luchtballon en een mobilhome. We hebben honderden kilometers “niets” gezien, en dat maakt het juist zo aantrekkelijk. We hadden gehoopt tussen kuddes kamelen of kangoeroes terecht te komen, maar we hebben alleen van die laatste een paar aangereden exemplaren langs de kant van de weg zien liggen. Maar gelukkig was er de natuurpracht van Kakadu nationaal park, de schoonheid van Ayers Rock en het onverwachte van het mijnstadje Coober Pedy, waar 70% van de bevolking ondergronds woont, omdat het er in de zomer gewoonweg te heet is. En dan ook niet te vergeten zijn de talrijke “road trains” die ons pad gekruist hebben, dat zijn in feite trucks die zodanig “oversized” zijn dat het net treinen lijken. Tot slot hebben we ons laten verdwalen in Adelaide waar we heerlijk gechineesd hebben, maar vooral met verbazing gekeken hebben naar de reuzevleermuizen die daar sommige parken bevolken.
Peter
