Asa – Jailer

Slechts heel af en toe zie je een videoclip waarvan je denkt: “dat zit helemaal goed qua beeld, tekst en muziek.” Slechts heel af en toe ben je zo geïntrigeerd dat je absoluut de naam van het lied en van de artiest wenst te weten. Maar zie, lang hoef je dezer dagen niet in onwetendheid te blijven, want Google brengt wel bijna altijd raad. Met niet meer dan wat flarden uit de tekst en een vermoeden van nationaliteit, had ik in een wip achterhaald wie die zangeres was die me recentelijk zo bekoorde vanop de buis.

Continue reading “Asa – Jailer”

intussen… QUIZ

26 januari is in Oeganda een vrije dag. Maar als je al op verscheidene plaatsten in de wereld hebt gewoond, worden die dagen in zekere zin betekenisloos. Als vreemdeling in steeds andere landen geraak je nogal snel onthecht en ga je niet echt meer echt op zoek naar de reden achter die vrije dagen. Je aanvaardt ze voor wat ze zijn: rustdagen en ook niet meer dan dat.

Om toch niet helemaal cultureel vervreemd te geraken, kan je zo’n vrije dag het best gebruiken om je kennis over het land dat je thans omarmt wat bij te spijkeren. Mag ik je uitnodigen voor een korte quiz over Oeganda? 

Continue reading “intussen… QUIZ”

Picture beside your name?

Een foto naast jouw naam in een commentaarstukje heet in het internetjargon een “gravatar”. “A gravatar, or globally recognized avatar, is quite simply an avatar image that follows you from blog to blog appearing beside your name when you comment on gravatar enabled sites.”

Dit kort bericht is maar om te zeggen dat intussen… BLOG intussen “gravatar enabled” is. Als jij ook een foto wenst van jezelf naast je commentaar op deze blog, kan je dit via de gravatar-website bewerkstelligen. Het is verbazend simpel, en vooral leuk. Het enige wat je moet doen is je op de pasvermelde site registreren en een foto van jezelf koppelen aan jouw e-mail adres. Het werkt bovendien retroactief!

Peter

Hack that poetry…

In Kampala gaat wel vaker iets fout. Het is een stad met groeipijnen. Ze puft en hijgt onder de steeds grotere behoeften van haar inwoners. Ze beantwoordt de vele verzuchtingen koppig met benzineschaarste, electriciteitspannes, internetonderbrekingen of gastekorten. En af en toe doet ze het uitdagend als een jonge puber door alle diensten gelijktijdig stop te zetten. Op zo’n momenten kan alleen poëzie troost brengen. Men neme een bestaand gedicht als canvas en wijzigt enkele woorden totdat het geheel het gevoel verwoordt dat bij het moment past. Onderstaand gedicht is dan ook bij kaarslicht geschreven.

Continue reading “Hack that poetry…”

Zanzibar

KizimkaziEr zijn vele dingen die je past leert als je ergens geweest bent. Zo wist ik helemaal niet dat Zanzibar een archipel is waarvan de voornaamste twee eilanden Pemba en Unguja zijn. Dit laatste is trouwens het hoofdeiland en wordt vaak kortweg als Zanzibar aangeduid.

Zo wist ik ook niet dat Zanzibar ooit de grootste producent ter wereld van kruidnagel was (kroon welke nu Indonesië draagt). Er wordt trouwens vaak naar de archipel verwezen als de “Spice Islands” omdat het naast kruidnagel ook nog eens andere kruiden teelt zoals nootmuskaat, kaneel en peper.

Wat ik dan wel weer wist is dat Tanganyika en Zanzibar in 1964 samengingen tot Tanzania, waarbij Zanzibar een grote mate van autonomie behield in de unie. Uiteraard wist ik ook dat Freddy Mercury op het eiland geboren was (onder de naam Farrokh Bulsara).

Continue reading “Zanzibar”

Shantaram

ShantaramIk zat tussen kerst en nieuw op Zanzibar maar verdwaalde in de onderwereld van Bombay (Mumbay).

Ik liep door de nauwe straatjes van Stonetown maar verbleef in de sloppenwijk van Prabaker.

Ik zag het “Huis der Wonderen” maar dacht aan “Madame Zhou’s Palace”.

Ik hoorde Swahili maar verstond Marathi.

Ik zwom tussen de dolfijnen maar werd omarmd door vriendelijke beren.

Ik passeerde ontelbare politiecontroles maar was slechts bang voor de gevangenis van Arthur Road.

Ik genoot van een biertje in Livingstone’s bar maar betaalde in Leopold’s café.

Continue reading “Shantaram”

Bootleg of wife and friend

Laten we 2009 maar eens starten met een streepje muziek, want toonkunst verzacht de zeden, bevordert de plantengroei en heeft een gunstige invloed op dieren, vooral op melkkoeien naar het schijnt. Wat wil een mens nog meer bij de aanvang van het nieuwe jaar?

“My house” van Leonard Bernstein wordt voor u gebracht door Astrid Belliot (zang) en Myriam Vandezande (piano). Het lied komt uit “Peter Pan” en is een pleidooi voor een huis dat bestaat uit muren van oprechtheid en een dak van vrede.

Continue reading “Bootleg of wife and friend”

Zalig uiteinde

Etienne, Astrid en Peter doen het dit jaar op zijn Surinaams. Wij wensen jullie een “zalig uiteinde”, maar eigenlijk ook wel een beetje meer dan dat : wij wensen jullie in het komend jaar een goede gezondheid, hechte familiebanden, goede sociale relaties en genoeg bestaansmiddelen. En was het op één van die punten wat minder in 2008, dan mag het wat ons betreft gerust wat meer zijn in 2009.

Peter, Astrid en Etienne

Klein, klein kleutertje

Klein, klein kleutertje is een kinderliedje van een onbekende schrijver, dat ten minste honderd jaar oud is. Maar wist je dat er twee versies van dit liedje bestaan?

Klein, klein kleutertje
Wat doe je in mijn hof?
Je plukt daar al de bloemetjes
En maakt het veel te grof!

Mamaatje die zal kijven.
Papaatje die zal slaan.
Klein, klein kleutertje
ga hier maar gauw vandaan!

Continue reading “Klein, klein kleutertje”

Who the f**k is Guido Staes?

Wat schreef je vroeger over een persoon die je niet kende? Euh … niets. Wat schrijf je heden ten dage over een persoon die je niet kent? Hangt er van af, en wel van het aantal zoekresultaten op Google. Zo wie is dan Guido Staes? Blijkbaar een veelzijdig man: schrijver van kolder en kinderverhalen en luisterspelen voor de radio. Maar hij heeft ook “Klein klein kleutertje” meegeregisseerd, dat kinderprogramma uit de jaren zestig en zeventig met Terry Van Ginderen dat voor altijd in het collectief geheugen van de 40-plussers gegrift zal staan.

Continue reading “Who the f**k is Guido Staes?”