In Kampala gaat wel vaker iets fout. Het is een stad met groeipijnen. Ze puft en hijgt onder de steeds grotere behoeften van haar inwoners. Ze beantwoordt de vele verzuchtingen koppig met benzineschaarste, electriciteitspannes, internetonderbrekingen of gastekorten. En af en toe doet ze het uitdagend als een jonge puber door alle diensten gelijktijdig stop te zetten. Op zo’n momenten kan alleen poëzie troost brengen. Men neme een bestaand gedicht als canvas en wijzigt enkele woorden totdat het geheel het gevoel verwoordt dat bij het moment past. Onderstaand gedicht is dan ook bij kaarslicht geschreven.
Zanzibar
Er zijn vele dingen die je past leert als je ergens geweest bent. Zo wist ik helemaal niet dat Zanzibar een archipel is waarvan de voornaamste twee eilanden Pemba en Unguja zijn. Dit laatste is trouwens het hoofdeiland en wordt vaak kortweg als Zanzibar aangeduid.
Zo wist ik ook niet dat Zanzibar ooit de grootste producent ter wereld van kruidnagel was (kroon welke nu Indonesië draagt). Er wordt trouwens vaak naar de archipel verwezen als de “Spice Islands” omdat het naast kruidnagel ook nog eens andere kruiden teelt zoals nootmuskaat, kaneel en peper.
Wat ik dan wel weer wist is dat Tanganyika en Zanzibar in 1964 samengingen tot Tanzania, waarbij Zanzibar een grote mate van autonomie behield in de unie. Uiteraard wist ik ook dat Freddy Mercury op het eiland geboren was (onder de naam Farrokh Bulsara).
Shantaram
Ik zat tussen kerst en nieuw op Zanzibar maar verdwaalde in de onderwereld van Bombay (Mumbay).
Ik liep door de nauwe straatjes van Stonetown maar verbleef in de sloppenwijk van Prabaker.
Ik zag het “Huis der Wonderen” maar dacht aan “Madame Zhou’s Palace”.
Ik hoorde Swahili maar verstond Marathi.
Ik zwom tussen de dolfijnen maar werd omarmd door vriendelijke beren.
Ik passeerde ontelbare politiecontroles maar was slechts bang voor de gevangenis van Arthur Road.
Ik genoot van een biertje in Livingstone’s bar maar betaalde in Leopold’s café.
Bootleg of wife and friend
Laten we 2009 maar eens starten met een streepje muziek, want toonkunst verzacht de zeden, bevordert de plantengroei en heeft een gunstige invloed op dieren, vooral op melkkoeien naar het schijnt. Wat wil een mens nog meer bij de aanvang van het nieuwe jaar?
“My house” van Leonard Bernstein wordt voor u gebracht door Astrid Belliot (zang) en Myriam Vandezande (piano). Het lied komt uit “Peter Pan” en is een pleidooi voor een huis dat bestaat uit muren van oprechtheid en een dak van vrede.
Zalig uiteinde
Etienne, Astrid en Peter doen het dit jaar op zijn Surinaams. Wij wensen jullie een “zalig uiteinde”, maar eigenlijk ook wel een beetje meer dan dat : wij wensen jullie in het komend jaar een goede gezondheid, hechte familiebanden, goede sociale relaties en genoeg bestaansmiddelen. En was het op één van die punten wat minder in 2008, dan mag het wat ons betreft gerust wat meer zijn in 2009.
Peter, Astrid en Etienne
Klein, klein kleutertje
Klein, klein kleutertje is een kinderliedje van een onbekende schrijver, dat ten minste honderd jaar oud is. Maar wist je dat er twee versies van dit liedje bestaan?
Klein, klein kleutertje
Wat doe je in mijn hof?
Je plukt daar al de bloemetjes
En maakt het veel te grof!
Mamaatje die zal kijven.
Papaatje die zal slaan.
Klein, klein kleutertje
ga hier maar gauw vandaan!
Who the f**k is Guido Staes?
Wat schreef je vroeger over een persoon die je niet kende? Euh … niets. Wat schrijf je heden ten dage over een persoon die je niet kent? Hangt er van af, en wel van het aantal zoekresultaten op Google. Zo wie is dan Guido Staes? Blijkbaar een veelzijdig man: schrijver van kolder en kinderverhalen en luisterspelen voor de radio. Maar hij heeft ook “Klein klein kleutertje” meegeregisseerd, dat kinderprogramma uit de jaren zestig en zeventig met Terry Van Ginderen dat voor altijd in het collectief geheugen van de 40-plussers gegrift zal staan.
Suzanne en Birgit
Suzanne en Birgit, twee toffe meiden uit Den Haag (ja ja, daar wonen er ook wel degelijk) waren voor drie en een halve week in Oeganda. Zij hebben wel meer dan duizend foto’s gemaakt en zich de moeite getroost daar de voor hun vijftig meest betekenisvolle uit te halen.
Geniet van hun unieke collage!
Peter
De ornitholoog
Ik beken: ik ben niet echt een vogelkenner en op dat gebied eigenlijk een beetje misplaatst op het Afrikaanse continent. Wat ik weet over vogels is vaak indirect. Zo weet ik dat James Bond een ornitholoog was die zijn naam heeft gegeven aan de held van Ian Flemming. En verder weet ik nu ook wel zeker dat er in het natuurpark van Murchison een “ranger” van de “Uganda Wildlife Association” rondloopt, die verrijkt is met mijn kennis over de Poelifinario, te gebruiken bij rondritten met Nederlandstalige bezoekers.
Did U Know?
“Did You Know?”, is helemaal iets anders dan “Do You Know?”
“Do you know?”, geeft je nog de mogelijkheid tot twijfelen, tot enige bedachtzaamheid, of zelfs tot een ontkennend antwoord, maar “Did You Know?”, veronderstelt dat je het wel weet, en dit na een vakkundige uitleg of een proefondervindelijk bewijs, zelfs als je het voordien niet wist.
Waarover gaat het? Ik sta hier op de evenaar en aanschouw met mijn eigen ogen hoe water linksdraaiend een primitief teiltje verlaat ten zuiden van de evenaar en rechtsdraaiend ten noorden.